Tupolev Tu-16 'Badger'.[Modern-R.]

Moderators: Messalina, Tandorini

Tupolev Tu-16 'Badger'.[Modern-R.]

Berichtdoor Tandorini » 07 jun 2008, 15:33

Nucleaire/conventionele middellange-afstandsbommenwerper.
De Tuplev Tu-16 'Badger',oorspronkelijk aangeduid als 'Toestel N' of Tu-88,werd ontwikkeld als een tweemotorige middellangeafstand bommenwerper ter aanvulling van de strategische Myasishschev M-4 en de Tupolev Tu-95 door een ontwerpteam geleid door Dmitri S. Markov.Het bommenruim was groot genoeg voor de grootste bom van de USSR,de FAB-9000 van 9000kg;zo kon er gebruik gemaakt worden van een direct van die van de Tu-85 afgeleide ingekorte romp (die op zijn beurt weer afgeleid was van de Tu-4 'Bull').De basiseis was evenwel dat het toestel een lading van 5000kg over 5000km kon vervoeren.Het middelste gedeelte van de romp was getailleerd in plaats van rond,zodat de doorsnee van de romp op de plaats waar de motoren de romp raakten geminimaliseerd werd (de plaats van de motoren was door de legendarische Tupolev zelf geformuleerd),wat de luchtweerstand sterk verminderde.De pijlvleugelvorm was gebaseerd op die van het Tu-82 prototype,en het toestel had enorme,geïntregreerde brandstoftanks.De vleugel bleek te dun voor het buitenste steunwiel,dat ingetrokken werd in gestroomlijnde gondels die naar achteren uitstaken,ontworpen door A.A. Judin.Die gondels werde een kenmerk van Tupolev.
Het prototype van de Tu-88 maakte zijn eerste vlucht in april 1952,voortgestuwd door AM-3A motoren,terwijl het tweede prototype met AM-3M motoren later dat jaar voor het eerst vloog.Een vergelijking met de conservatieve Il-46 van Ilyushin onderstreepte de geweldige prestaties van de Tu-88,en hij ging in productie als de Tu-16.Eind 1953 begon er een beperkte productie,met RD-3 motoren.Er waren negen toestellen beschikbar voor de Mei-parade op het Rode Plein van 1954;voor de Luchtvaartdag van 1955.Vijftien maanden later,waren er al 55 beschikbaar.Er werden ongeveer 1520 exemplaren in alle varianten gebouwd voor de productie stilgezet werd,met uitzondering van China,waar het toestel de aanduiding Yian H-6 heeft,en nog steeds in dienst is.

Nucleaire bommenwerper.
In de productievariant van de Tu-16A 'Badger-A',voortgestuwd door RD-M3 motoren,was de druktunnel tussen de cockpit en het compartiment van de staartschutter weggelaten,wat afzonderlijke toegangsluiken naar het staartgedeelte van de romp nodig maakte.De radarkoepel voor de Rubin navigatie/-bommenrichtradar werd iets dieper gemaakt en de kammen op de vleugel iets langer.In de glazen neus zat de bommenrichter in een gepantserde stoel,terwijl de Rubin-radaroperateur achter de piloten zat en de rugschutter de elektrische systemen en signalen verzorgde.In de staart zat een buikschutter met twee blister-koepels,en een staartschutter in de achterste koepel.
Er werden verschillende versies van de basisvariant geproduceerd,waaronder de Tu-16T 'Badger-A' van de AV-MF die uitgerust was voor vier 533-mm torpedo's of mijnen.Een aantal van deze toestellen werd later omgebouwd naar de Tu-16S 'Badger-A' SAR standaard,die een Fregat radiobestuurde reddingsboot onder de romp kon meevoeren en per parachute kon afwerpen.De reddingsboot kon door middel van radiografische besturing vanaf een Fregat bestuurd worden.
De meeste Tu-16A's werden na 1960 omgebouwd voor andere taken,hoewel Egypte zo'n 20 van de 700 die er gebouwd werden kreeg,waarvan de meeste in de Zesdaagse Oorlog van 1967 werden vernietigd.

Gemoderniseerde versie.
De Tu-16N conversie werd ontwikkeld als een tankvliegtuig voor andere Tu-16's,met behulp van een gemoderniseerde versie van de vleugeltip-naar-vleugeltip tanksysteem van de Tu-4 'Bull'.Veel overbodige 'Badger-A's' werden ook omgebouwd tot raketlanceerplatforms,verkenningsplatforms,EW-toestellen en Tu-16Sh trainingstoestellen voor de Tu-22.Andere Tu-16 varianten die de naam 'Badger-A' behielden,waren onder andere de Tu-16LL,een speciaal gebouwd testvliegtuig dat een scala aan testmotoren kon dragen in een half intrekbare contructie onder de romp.De naam 'Badger-A' wrd ook gebruikt voor een paar licht gemodificeerde toestellen die ook wel Toestel nr 14 en Toestel nr 16 genoemd werden,die tussen februari en oktober 1991 een aantal lading/hoogte- en snelheid/ladingsrecords vestigde.De Tu-16 Tsyklon weerverkenningsvariant werd vanaf 1977 gebouwd,en de M-16 aanduiding verwijst naar onbemande toestellen die omgebouwd waren om als doelwit te dienen.

Specificaties.
Type:tweemotorige middellange-afstandsbommenwerper en zeeverkenningstoestel.
Voortstuwing:twee MNPK 'Soyuz' (Mikulin) AM-3A turbojets van 85,22kN elk of,in latere toestellen,twee AM-3M-500 turbojets van 93,16kN elk.
Prestaties:topsnelheid 'schoon' 992km/u op 6000m;maximale klimsnelheid op zeeniveau 1250 meter per minuut;plafond 12.300m;bereik:5925km met een lading van 3800kg.
Gewicht:leeg met uitrusting 37.000kg;max. startgewicht 75.800kg.
Afmetingen:spanwijdte:32,93m;lengte:36,25m;hoogte:14m;vleugeloppervlak:164,65m².
Bewapening:bommenlading van max. 9000kg,plus buikbarbettes voor en achter met elk twee 23mm NR-23 kanonnen en twee vergelijkbare wapens in de staart.

Afbeelding

Opstijgende Tu-16A.

Afbeelding

Bepioneren van een Amerikaans schip.

Afbeelding

Formatievlucht met twee MiG-21's.


Afbeelding

Een Tomcat F-14 onderschept twee Tu-16A's
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Keer terug naar Bommenwerpers.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron