Martin B-26 Marauder.

Moderators: Messalina, Tandorini

Martin B-26 Marauder.

Berichtdoor Sabina » 14 nov 2009, 15:57

Afbeelding
De Marauders werden door slechts twee RAF-squadrons gebruikt,beide in het Middellandse-Zeegebied. Deze Marauder Mk I met korte spanwijdte vloog vanaf augustus 1942 tot september 1944 bij No.14 Squadron in Noord-Afrika. Later arriveerde de Marauder Mk III met grotere spanwijdte bij No.39 Squadron.

Afbeelding
Deze Marauder B-26B vloog in 1944 bij het 444th Bomb Squadron,320th Bomb Group in Decimomannu op Sardinië. De Marauder werd vaak ingezet boven Italië. Zijn hoge snelheid en wendbaarheid maakten dat hij diep in zwaar verdedigd gebied kon binnendringen. Bemerk de originele letters door de haastig aangebrachte Olive Drab verf heen.

Een hoge vleugelbelasting,halsbrekende landingssnelheden en verraderlijke eenmotorige vliegeigenschappen maakten in oktober 1942 bijna een eind aan de carrière van de Martin B-26 Marauder. In die maand onderzocht een commissie van het Amerikaanse leger de toekomst van dit vliegtuigtype. Er werden echter de nodige verbeteringen aan de B-26 aangebracht. Het toestel zou uiteindelijk uitgroeien tot een van de meest geduchte middelzware bommenwerpers van de USAAF. In de strijd om middelzware en lichte bommenwerpers voor het US Army Air Corps uit januari 1939,kwam de Glenn L. Martin Compagny als winnaar uit de bus. Dit bedrijf kreeg het contract voor tweehonderd B-26 toestellen. Ontwerper Peyton M. Magruder wilde vooral een hoge snelheid bewerkstelligen. Hij produceerde een toestel met een torpedoachtige romp,twee enorme motoren,een neuswiellandingsgestel en stompe vleugels. De B-26 werd voortgestuwd door twee Pratt & Whitney R-2800-5 motoren en maakte zijn eerste vlucht op 25 november 1940. Rond die tijd waren er al orders binnen voor 1131 B-26A en B-26B bommenwerpers. De eerste B-26's en B-26A's gingen in februari 1941 naar de Amerikaanse 22nd Bombardment Group in Langley Field.

Afbeelding
Hoewel de B-26 vaak bekritiseerd werd om zijn verraderlijke vliegeigenschappen,deelde hij rake klappen uit en werd veelvuldig gebruikt door de USAAF in Europa. De B-26B van het 598th Bomb Squadron,397th Bomb Wing,afgebeeld zoals hij eruit zag tijdens de invasie van Normandië,heeft een indrukwekkend scorebord op de neus.

Marauder in de strijd.
Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak,was de 22nd BG de enige eenheid met B-26's. Na een uitzending naar Muroc in Californië werd de groep naar Brisbane in Australië gestuurd. In dit zuidwestelijke gedeelte van het Stille Zuidzeegebied moest de eenheid het opnemen tegen de Japanners. De 22nd BG voerde zijn eerste aanval op Rabaul uit op 5 april 1942,naast frequente aanvallen op Lae,Salamaua en Birma. In de roemruchte Slag bij Midway vielen vier B-26A's,gevlogen door piloten die weg waren gehaald bij de 22nd en 38th Groups en bewapend met torpedo's,de Japanse vloot aan. De B-25 Mitchell was in deze regio echter succesvoller dan de Marauder,en begin 1943 werd de 22nd BG heruitgerust. De B-26B ging in mei 1942 aan de oorlog deelnemen. Dit type werd voortgestuwd door R-2800-41 of R-2800-43 motoren,zonder de naafkappen van de B-26A. Hij was extra bepantserd en zwaarder bewapend. Vanaf het 642e productietoestel was de spanwijdte vergroot. Omaha,de dochtermaatschappij van Martin,maakte de B-26C. Deze was identiek aan het B-26B model met toegenomen spanwijdte.

Afbeelding
B-26 Marauders voorzien van invasiestrepen op weg naar de Normandische kust tijdens Operatie Overlord (D-day) 6 juni 1944.
De B-26 werd in 1942 ingezet boven de Aleoeten en boven de Westelijke Woestijn onder het Midden-Oosten Commando van de RAF als de Marauder Mk I (B-26A),de Marauder Mk IA (B-26B) en de Marauder Mk II (B-26C). No.14 Squadron was de eerste eenheid die de toestellen ontving. Het type werd ook gebruikt door de Vrije Franse Luchtmacht,de SAAF. De US Army en de US Navy zette de B-26 respectievelijk als AT-23A en JM-1 doelsleepvliegtuigen in. Vier groepen van de Amerikaanse 8th Air Force arriveerden in maart 1943 in Engeland. Hier voerden ze op geringe hoogte aanvallen uit boven zwaar verdedigde doelen. De prijs was hoog: op 17 mei 1943 werd de 322nd BG bij IJmuiden weggevaagd. Later gingen de B-26B en de B-26C (bij de US VIII Air Support Command en daarna de US 9th Air Force) de ruggegraat vormen van de geallieerde middelzware bommenwerpermacht. Ze vlogen op middelgrote hoogte en bleven tot het eind van de oorlog in Europa actief. De totale productie bedroeg circa 4708 toestellen.

Specificatie.
Martin B-26B Marauder.
Type:
Zevenzits middelzware bommenwerper.
Motoren: Twee 1491-kW (2000-pk) Pratt &Whitney R-2800-41 stermotoren.
Prestaties: Maximumsnelheid:510 km/u op 4420 m ; Kruissnelheid:418 km/u ; Klim naar 4570 m in 12min ; Maximale missiehoogte:7165 m ; Vliegbereik:1850 km.
Gewicht: Leeg:10.452 kg ; Maximaal startgewicht:15.513 kg.
Afmetingen: Spanwijdte:19,8 m ; Lengte:17,8 m ; Hoogte:6 m ; Vleugeloppervlak:55,9 m².
Bewapening: Twee 7,7-mm Browning machinegeweren (een in de neus en een in de buik) of twee 12,7-mm M2 machinegeweren in de flanken in plaats van onder de buik,en vier 12,7-mm boordkanonnen (twee op de rug en twee in de staart) ; Plus een maximum bommenlading van 2360 kilo.


Afbeelding
Avatar gebruiker
Sabina
Korporaal-chef
Korporaal-chef
 
Berichten: 45
Geregistreerd: 01 jun 2008, 20:53

Keer terug naar Bommenwerpers.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten

cron