De 'Lion' klasse in actie.

Moderators: Messalina, Tandorini

De 'Lion' klasse in actie.

Berichtdoor Tandorini » 30 dec 2009, 15:37

De nadelen van de zware slagkruiser werden onderkend en er was overeenstemming over het feit dat het geen type schip was waarmee met succes voorzichtig kon worden geopereerd - maar voorzichtigheid was een woord dat Beatty niet kende.

David Beatty werd in maart 1913 door Churchill aangesteld als schout-bij-nacht. In de zeventien maanden die hem nog restten tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog,wist hij het Britse 1e Slagkruiser Eskader in staat van oorlogsparaatheid te krijgen. Hij deed dat door een reeks schietoefeningen over afstanden en bij vaarsnelheden waar men tot dan toe niet had aan durven denken. Dat was maar goed ook,want Beatty's eskader zou betrokken zijn bij elke zeeslag van betekenis in de Noordzee. In een brief aan zijn vrouw schreef Beatty "...nu zullen we op de proef gesteld worden...Mijn kapiteins zijn geweldige kerels en worden niet snel uit hun evenwicht gebracht. Wat er ook komen moge,de slagkruisers zullen een goed figuur slaan."
Toen de oorlog nog geen maand oud was werd de Harwich eenheid van commodore Tyrwhitt diep de Bocht van Helgoland ingestuurd om de lichte Duitse eenheden die daar hun normale patrouilles uitvoerden,te onderscheppen en te vernietigen. De Harwich Force werd zelf verrast toen bij zeer slecht zicht verschillende Duitse kruisers onverwacht opdoken en aanvielen. Zo kwam Tyrwhitt klem te zitten onder de Duitse kust en hij vroeg om assistentie. Hij wist dat twee slagkruisers van de Humber beschikbaar waren,maar admiraal Jellicoe,de commandant van de Britse vloot,besloot om ter ondersteuning ook Beatty's eenheid en zes lichte kruisers van commodore Goodenough te sturen,die slechts 65 km van het strijdtoneel verwijderd waren. Beatty en Goodenough talmden niet en verbaasden vriend en vijand met hun komst. Drie lichte kruisers werden tot zinken gebracht,SMS Ariande door Beatty's vlaggeschip HMS Lion. Daarvoor waren drie salvo's nodig van het 13,5-inch (343-mm) geschut op een afstand van nog geen 4575 meter. De Britten trokken snel terug voordat zware Duitse oorlogsschepen,die door de eb op het wad werden vertraagd,iets konden uitrichten. De Britse overwinning werd door het publiek thuis luid bejubeld,maar in feite was het een slecht gecoördineerde vertoning geweest. Alleen omdatBeatty bereid was geweest risico's te nemen,was de voorbarige schermutseling uitgegroeid tot een memorabele zeeslag die het moreel van de vloot en van de natie oppepte.


De Slag bij Doggersbank.
Na een aantal onbesliste acties,waarbij het falen van de verbindingsdienst van Beatty aan het licht kwam,waarschuwde de inlichtingendienst dat de capabele Duitse admiraal Hipper met licht escorte maar gesteund door de hele Duitse Hochseeflotte op weg was naar de Doggersbank om af te rekenen met alle lichte Britse eskaders die onderweg waren.
Beatty voer uit met vijf slagkruisers en met commodore Goodenoughs 1e Lichte Kruiser Eskader,en ontmoette de Harwich Force van commodore Tirwhitt bij dageraad ten zuidwesten van de Doggersbank. Vrijwel op hetzelfde ogenblik maakte Tyrwhitt contact met het escorte van Hipper. Daardoor leidde de Lion in de vroege ochtend de Britse achtervolging op de reeds vluchtende vijandelijke schepen. Het tempo van de Duitsers werd gedrukt door de hybride kruiser/slagkruiser SMS Blücher. Toen het goed en wel licht was geworden,was de Lion de Blücher tot op 18.300 m van achteren genaderd en opende het vuur met de 13,5-inch kanons op het voorschip. Toen de afstand tot 16.000 m geslonken was,gaf Beatty het signaal aan zijn andere schepen dat ze elk een tegenstander moesten uitzoeken. Maar dit was een verwarrend bericht,daar Hipper slechts met vier schepen onderweg was,en zo kwam het dat SMS Derfflinger,die vóór de Blücher voer,abusievelijk met rust gelaten werd. De Derfflinger maakte goed gebruik van deze buitenkans,en dat heeft ongetwijfeld bijgedragen aan de aftraffing die de Lion spoedig kreeg. De Lion werd getroffen onder de waterlijn en binnenstromend water vervuilde de brandstof en deed de dynamo's uitvallen. De snelheid van de Lion viel terug. Beatty seinde naar de andere schepen dat ze de vijand moesten inhalen,gevolgd door een order om acht graden af te draaien om een geheel niet bestaande U-boot te ontwijken. Beatty verloor het contact toen de slag zich verplaatste,maar seinde nog (koers NO',en te snel daar achteraan: 'Val de vijand van achteren aan'. Die twee signalen werden door de andere schepen met elkaar in verband gebracht,en geïnterpreteerd als commando om de hulpeloze Blücher aan te vallen,die zwaar beschadigd en in lichterlaaie het contact met de andere Duitse schepen verloren had. Daar hij geen stroom meer had om signalen uit te zenden en te ver achtergebleven was om met vlaggen te seinen,verloor Beatty iedere invloed op de slag. Vergeefs gaf hij andere signalen,en Hipper's drie resterende schepen maakten zich uit de voeten terwijl de Blücher tot het einde doorvocht.


Gewonde leeuw.
Hoewel de Duitsers een waardevol schip kwijt waren en SMS Seydlitz bijna ontploft was bij de ontsnapping van de Doggersbank,was een veel grotere overwinning voor de Britten uitgebleven door onzuiver richten,gebrek aan initiatief en slechte communicatie. Zoals een woedende Jacky Fisher,de First Sea Lord het uitdrukte: 'Welke excuses hebben we eigenlijk?' De Lion,die vermoedelijk door zestien zware granaten getroffen was,moest vier maanden lang reparaties ondergaan. Bij terugkeer in dienst werd de Lion het vlaggeschip van Beatty's gereorganiseerde slagkruiservloot,bestaande uit drie identiek samengestelde eskaders. Vervolgens vond eind mei 1916 de Slag bij Jutland plaats. In deze omvangrijke en complexe slag had een granaat van SMS Lützov de bovenkant van de 'Q' toren weggeslagen. De explosie en de brand die daarop volgden,zouden het schip vernietigd hebben,ware het niet dat een dodelijk gewonde Britse officier erin slaagde het munitiedepot onder water te zetten,waarvoor hij postuum het Victoria Cross kreeg. Binnen een half uur zag Beatty nog twee van zijn schepen exploderen op dezelfde wijze,hetgeen hem tegenover zijn eigen kapitein de beroemde opmerking ontlokte "There seems to be something wrong with our bloody ships today" ("Er schijnt vandaag iets niet in orde te zijn met die verrekte schepen van ons").
De Lion en haar zusterschepen kregen de oppervlaktevloot van admiraal Scheer in zicht,maakten contact,rapporteerden ze en dreven ze vervolgens naar het noorden waar Jellicoe ze opwachtte. Uiteindelijk voer Beatty rond de Duitse vloot om tijd te winnen. Na een onbesliste zeeslag tussen de Britse en Duitse slagschepen had een gefrustreerde Beatty met zijn snellere slagkruisers bij het invallen van de duisternis nog steeds contact met Hipper,maar slaagde er niet in Jellicoe tot substantieel verder contact met de vijand te prikkelen. De uitkomsten van de Slag bij Jutlang waren een anticlimax voor Beatty,die het uiterste gegeven had. De Lion had twaalf zware treffers geïncasseerd,HMS Tiger tien en HMS Princess Royal zes. Tijdens de reis terug naar de basis te Rosyth moest het vlaggenschip 99 omgekomen opvarenden een zeemansgraf geven. De Lion was binnen twee dagen weer zover opgekalefaterd dat het schip in actie kon komen,en was na zeven weken volledig hersteld. Beatty verliet het schip in 1917,toen hij benoemd werd tot commandant van de Britse Grand Fleet. De Lion werd toen het vlaggenschip van vice-admiraal Pakenham,maar kwam verder niet in actie. Het schip werd gesloopt in 1924.

Specificatie.
Bemanning:
997.
Waterverplaatsing: Gevechtsklaar 26.270 ton ; Bij volle belading 29.680 ton.
Afmetingen: Lengte 213,36 m ; Grootste breedte 26,97 m ; Diepgang 8,79 m.
Voortstuwing: 42 Yarrow ketels die stoom leverden aan vier Parsons turbines. Deze leverden 55.025 kW (73.000 as-pk) aan vier schroefassen.
Brandstof: 3500 ton kolen en 1135 ton olie.
Prestaties: Snelheid 27 knp (50 km/u) ; Bereik 9000 km bij een snelheid van 10 knp.
Bewapening: Acht 13,5-inch (343-mm) kanons in vier dubbele geschutstorens ; 16 4-inch (102-mm) kanons in enkelvoudige kazematten ; 4 enkele drieponder kanons en 2 21-inch (533-mm) torpedobuizen (één aan elke zijde).
In oktober 1914 werden twee stuks zesponder Hotchkiss luchtafweergeschut toegevoegt,in januari 1915 werd een 3-inch (76-mm) luchtafweerkanon bijgeplaatst,in april 1915 werden twee drieponderkanons verwijderd,in juli 1915 werd een van de zesponder luchtafweerkanonnen vervangen door nog een 3-inch luchtafweerkanon,in augustus 1915 werd het laatste zesponderstuk en ook het laatste drieponderkanon weggehaald.
Bepantsering: De bepantsering was gebaseerd op stalen platen van het KC (Krupp Cemented) type,en bestond uit een pantsergordel met een dikte van 229 mm die verliep naar 127 mm aan de uiteinden,de bovengordel was 152 mm dik en verliep naar 102 mm aan de uiteinden,waterdichte schotten 102 mm,dekken 64 tot25 mm,geschutstorens 229 mm tot 208 mm,secundaire torens 229 tot 102 mm,en de brug 254 mm.
In 1918 werden watervliegtuigplatforms geplaatst op de 'Q' en de 'X' torens,de laatste met een overkapping.



NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Keer terug naar Zeemacht:Algemeen.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron