LILO,korte-afstandsraket.

Moderators: Messalina, Tandorini

LILO,korte-afstandsraket.

Berichtdoor Tandorini » 16 mei 2009, 20:28

In 1944 waren de geallieerden gewend geraakt aan de Japanse tactiek om de vijandelijke opmars te vertragen met zwaar beschermde bunkers,niet alleen op de eilanden,maar ook op het vasteland in Zuidoost-Azië.De enige manier om die formidabele versterkingen uit te schakelen,was met zware artillerie op korte afstand,maar de Japanners bouwden hun bunkers geregeld op plaatsen die niet bereikbaar waren voor zulke wapens.De raket was in dat geval een logisch alternatief,en er werd dan ook een programma opgezet onder de codenaam LILO.

Afbeelding

De geallieerden gebruikten tal van nieuwe wapens om de Japanners van de door hen bezette eilanden te verdrijven en hun robuust gebouwde bunkers op te blazen.Een van die wapens was de LILO,een enkelschots-systeem voor korte afstanden,dat een raket van 27,2 kg lanceerde.


Bunkerkraker.
De LILO was een uiterst simpele lanceerbuis die een korte-afstandsraket op versterkte posities kon afschieten.Hij lanceerde een projectiel met een Motor,Rocket,3-in,No.7 Mk 1,dat met twee soorten HE-koppen kon worden uitgerust.De ene woog in totaal 17,8 kg en de andere 35,5 kg.De LILO was zodanig ontworpen dat hij door één man kon worden vervoerd.Een ander vervoerde de raket op een speciaal rugzakdraagstoel.De lanceerinrichtingen werd zo dicht mogelijk bij het doelwit opgesteld en de raket werd aan de voorkant in de buis geplaatst.Het wapen werd met een simpel korrelvizier gericht.De achterpoten waren verstelbaar om de elevatie in te stellen.De raket werd elektrisch gelanceerd met een lichte 3,4-volt batterij.
De LILO raketten konden door een aarden wal van 3 meter dik plus een schutting van houtblokken heen dringen,wat betekende dat geen enkele Japanse bunker veilig was.Het grootste probleem was echter,zo'n bunker te raken.De raket kreeg bij de lancering een zekere draaiing mee.Een trefkans van 95% werd pas bereikt door het wapen op 45 tot 50 meter vanaf het doelwit op te stellen en vijf raketten te lanceren.Dat klinkt als een oneconomische manier van werken,maar het alternatief was het aanvoeren van zware artillerie met alle bijkomende risico's en inzet van manschappen.

Amerikaanse equivalent.
Ook de Amerikanen gebruikten een korte-afstandsraket voor hetzelfde doel als de LILO.Hun systeem heette de M12 Rocket Launcher en maakte gebruik van een 4,5-inch raket.Het systeem leek sterk op de LILO,maar bestond uit een plastic buis die na één lancering werd weggegooid.Dat systeem was zelfs voor de Amerikaanse oorlogseconomie een te grote verspilling,en er werd dan ook een moderner systeem ontwikkeld,de M12E1,die gebruik maakte van een buis van magnesiumlegering,die kon worden herladen en opnieuw gebruikt.Deze lanceerinrichtingen werden in de slotfase van de verovering van Okinawa gebruikt voor het opblazen van de zwaar verdedigde grotten van het Japanse garnizoen.

Specificatie.
LILO raket (9,53 kg lading).
Afmetingen:
Lengte:1,24 m ; Rompdiameter:83 mm.
Gewicht: Totaal:17,8 kg ; Stuwstof:1,93 kg ; Lading:1,8 kg.

Lilo raket (27,2 kg lading).
Afmetingen:
Lengte:1,32 m ; Rompdiameter:152 mm.
Gewichten: Totaal:35,5 kg ; Stuwstof:1,93 kg ; Lading:6,24 kg.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Keer terug naar Land-landraketten

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron