Pagina 1 van 1

Ikara,anti-onderzeebootraket.

BerichtGeplaatst: 03 mei 2009, 10:01
door Tandorini
Het ontwerp van de Ikara raket was een initiatief van de Australische regering,maar toen de Royal Navy ook belangstelling toonde,werd British Aerospace erbij ingeschakeld,die een variant ontwikkelde met de naam GWS Mk 40.Voor de Braziliaanse marine werd een andere versie ontwikkeld,de Branik.Deze laatste versie verschilde van de Australische en Britse versie doordat hij een specifiek ontworpen wapenvolg- en geleidingssysteem (volledig geïntegreerd met een van de beide vuurleidingscomputers van het lanceerplatform) en een nieuw lichtgewicht semi-automatisch raketverwerkingssysteem had.

Afbeelding

De Ikara was een geleide raket met een doelzoekende torpedo aan boord.De raket bracht de torpedo in het doelgebied,waarna deze zelfstandig zijn doel opzocht.


Vaste brandstofraket.
De Ikara werd voortgestuwd door een vastebrandstofraketmotor die zowel boostermotor als kruisvluchtmotor was.In alle vormen werd hij na lancering in de juiste richting gestuurd om zijn lading - een torpedo - op koers te brengen voor de eindnadering.De doelgegevens werden verschaft door de sonar van het lancerende schip of via een datalink met een ander schip of helikopter.De ontvangen informatie werd gebruikt voor een doorlopende actualisering van de optimale afwerppositie in de vuurleidingscomputer van het schip.Van daar uit werden koerscorrecties in de vorm van stuurcommando's door het radio/radargeleidingssysteem van het schip doorgegeven.Als de Ikara het doelgebied naderde,werd de torpedo via de communicatielink afgeworpen.Dit was een lichtgewicht Mk 44 of Mk 46 doelzoekende torpedo die half verzonken was in de romp van de raket.De romp van de raket maakte zich dan los en viel verderop in zee.De torpedo daalde per parachute in zee af,werd onderweg gestabiliseerd en begon eenmaal in het water zelfstandig aan de eindnadering.
De scheepsklassen die met de varianten van de Ikara waren uitgerust,waren de Niteroï ASW-fregatten (Anti Submarine Warfare,onderzeebootbestrijding) van de Braziliaanse marine (vier schepen met één lanceerinstallatie en tien raketten),de 'Perth' klasse destroyers (drie schepen met elk twee lanceerders en 24 raketten) en de 'River' klasse fregatten (zes schepen met elk één lanceerder met 24 raketten) van de Royal Australian Navy,de Type 82 destroyer HMS Bristol met één lanceerder en twintig raketten,de 'Leander Batch 1' klasse fregatconversies (elk met één lanceerinstallatie en 14 raketten) van de Royal Navy en de enkele 'Leander Batch 1' klasse conversie HMNZS Southland (ex-Dido) van de Royal New Zealand Navy.De Royal Navy heeft een ander schip van de 'Leander Batch 1' klasse uit de vaart genomen (HMS Ajax) en heeft de Ikara uiteindelijk om operationele redenen geheel van de sterkte afgevoerd.


Verkleinde Afbeelding
Verkleinde afbeelding. Klik om te vergroten.

Opengewerkte tekening.

Gewijzigde versie.
De Australiërs daarentegen hebben vervolgens samen met de Italianen een Modified Ikara geproduceerd met opklapbare vinnen,een lanceercontainer en het geleidingssysteem van de Otomat SSM.De Modified Ikara kon elk van de oorspronkelijke torpedo's meevoeren,maar was ook geschikt voor de Zweedse Type 42 serie,de Italiaanse A244/S en AS290 en de Britse Stingray,afhankelijk van de wensen van de klant.

Specificatie.
Afmetingen:
Lengte:3,42 m ; Spanwijdte:1,52 m ; Hoogte:1,57 m.
Gewicht: Varieert met de lading.
Lading: Lichtgewicht ASW doelzoekende torpedo (Mk 44 of Mk 46).
Prestaties: Maximumsnelheid:Mach 0,8 ; Bereik:24 km.


Afbeelding

Een Ikara wordt gelanceerd door het Braziliaanse Mk 10 fregat Defensora.De Braziliaanse Ikara's hadden een eigen wapenvolg- en geleidingssysteem dat volledig geïntegreerd was met een van de beide vuurleidingscomputers.