De verplichte tewerkstelling gesaboteerd.

Moderators: Messalina, Tandorini

De verplichte tewerkstelling gesaboteerd.

Berichtdoor Tandorini » 31 okt 2010, 11:39

Stoutmoedige acties van de groep Caracal-Nola.
In 1943 bereikten de activiteiten van het verzet een eerste hoogtepunt. Tientallen collaborateurs werden koelbloedig door de Partizanen neergekogeld. Daarnaast behoren de bomaanslagen op de gehate bureaus voor verplichte tewerkstelling ongetwijfeld tot de meest spectaculaire verzetsacties. De éénbenige Maurice Durieux was hierbij één van de spilfiguren.

In december 1940 verliet de jonge luitenant Maurice Durieux Brussel richting Londen. Na vele avonturen bereikte hij Groot-Brittannië in juli 1942. Daar kreeg hij samen met zijn assistent Henri Heffinck een korte opleiding. Op 19 december 1942 werden beiden boven België gedropt. De aanraking met de Belgische bodem was echter allesbehalve zachtaardig. Toen de deur van het vliegtuig open ging, zoog een hevige luchtstoot Durieux naar buiten. Met een geweldige klap vloog de ongelukkige tegen de staart van het vliegtuig aan. Hij kon echter opgelucht ademhalen toen zijn valscherm zich eindelijk opende. Desondanks stelde Durieux vast dat zijn arm en been verstrikt waren geraakt in de touwen. Brutaal landde hij op één been in de omgeving van Havré, dichtbij Bergen.
Zijn assistent, die een normale landing achter de rug had, vond na enig zoeken de bewegingsloze Durieux terug. Heffinck zocht tevergeefs hulp in het nabijgelegen dorp. Het enige wat hij tenslotte nog kon doen was de parachute in de grond verbergen en Durieux aan zijn lot overlaten.

Verzet op één been.
Om acht uur de volgende morgen werd de gewonde Durieux eindelijk geholpen door boer Réveil, die hem per kruiwagen naar zijn kleine boerderij bracht. Een vriend van Durieux, Georges Gérard, organiseerde enkele dagen later zijn evacuatie naar een Brussels hospitaal. Dankzij de voorzorgsmaatregelen van Jean de Lantsheere en zijn zuster, ambulancierster bij het Rode Kruis, verliep de overbrenging naar het ziekenhuis zonder grote problemen.
Pas op 26 december werd Durieux clandestien geopereerd. Zijn rechterbeen kon evenwel niet meer gered worden. De officiële uitleg voor de illegale aanwezigheid van Durieux in het ziekenhuis luidde dat hij door een Duitse vrachtwagen was omvergereden.
Zoals hem opgedragen was door Londen vormde Durieux tijdens zijn herstelperiode samen met Georges Gérard, Jean de Lantsheere, Jacques Coryn, de dokter die hem geopereerd had en enkele andere vrienden en kennissen de gewapende groep Caracal-Nola. De activiteiten van deze groep omvatten zowel het plegen van sabotage als het verspreiden van propaganda en het verzamelen van inlichtingen.
De gewapende sectie van Nola specialiseerde zich in sabotage van het spoorwegverkeer, maar vooral in acties tegen de deportatie van Belgische arbeiders naar Duitsland. Bij de realisatie van zijn plannen kon hij rekenen op de materiële en financiële hulp van Londen.
Zo ontving Nola zes keer containers met brandmateriaal, automatische wapens, munitie, geneesmiddelen (o.a. voor Durieux zelf), propagandamateriaal en geld.

Vuurwerk!
Om de organisatie van de verplichte tewerkstelling te ontregelen liet Durieux duizenden pamfletten drukken die de verplicht tewerkgestelden aanspoorden onder te duiken. Jean de Lantsheere verspreidde 5000 exemplaren van een vlugschrift dat Hendriks, de directeur-generaal van het Rijksarbeidsambt, op de korrel nam. Van de protestbrieven tegen de tewerkstelling van de magistraten of bisschoppen werden 10.000 exemplaren gedrukt en verspreid. Het is moeilijk na te gaan in hoeverre deze campagne resultaten opleverde. Toch is het duidelijk dat een toenemend aantal opgeroepenen in de clandestiniteit ging leven. Jean de Lantsheere sprak dan ook zijn vele relaties aan om de ondergedokenen en hun achtergebleven families ter hulp te komen.
Naast het verspreiden van propagandavormden de gewapende acties tegen de arbeidsbureaus een belangrijk onderdeel van Durieux's taak. In de arbeidsbureaus lagen immers alle dossiers van de voor tewerkstelling opgeëiste jongeren. Door de vernietiging van deze fiches liepen deze zogenaamde Werbestellen aanzienlijke vertraging op.
Er werd een comité opgericht onder leiding van Gérard en Coryn, dat zich bezighield met het organiseren en plannen van de gewapende aanvallen op de Werbestellen.
De eerste succesvolle actie vond plaats te Tubize, waar in het arbeidsbureau niet minder dan 49.000 steekkaarten in vlammen opgingen. Heffinck en twee medestanders overmeesterden en ontwapenden de nachtwaker, strooiden de dossiers van de opgeroepenen op de grond en staken alles in brand. In Marcinelle en Waver werden er respectievelijk 230.000 en 52.000 fiches vernietigd. De pogingen te Nijvel, Bergen en Namen daarentegen mislukten.
In maart 1943 mocht Durieux het hospitaal eindelijk verlaten en vond hij onderdak bij vrienden.

Het klapstuk.
Intussen was men volop de aanslag op het Rijksarbeidsambt van Brussel in het Volkshuis nabij het Marollenkwartier aan het voorbereiden. De planning van de aanval op dit grote gebouw was een minutieus maandenwerk. Eindelijk was het zover, de 14 fosforbommen, tijdelijk opgeslagen in het café "de Coq de Jemappes", dicht bij de markt, werden door Heffinck en de gebroeders Mabille om 10 uur 's avonds naar het Volkshuis overgebracht. Om vijf uur, de volgende morgen, ging het vuurwerk af; 350.000 kaarten werden verbrand of door het water van de brandweer vernietigd.
Na deze reeks van aanslagen en overvallen op de Werbestellen troffen de Duitsers een hele reeks voorzorgsmaatregelen, die de taak van het verzet aanzienlijk bemoeilijkten. Durieux besliste dan ook de operaties tijdelijk te staken. De acties van Nola tegen de arbeidsbureaus kregen evenwel navolging van de andere verzetsbewegingen zoals de Partizanen.
Voor Durieux zelf werd de situatie te gevaarlijk en op 19 oktober 1943 vertrok hij naar Frankrijk. De Duitse politie zat de "éénbenige agent van Londen" immers op de hielen. In de nacht van 2 op 3 maart 1944 werd hij nabij Château-roux door een vliegtuig opgepikt en veilig naar Groot-Brittannië teruggebracht.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Keer terug naar Verzet in oorlogstijd.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron