Ontsnapping uit Duinkerken.

Alles over Wereldoorlog 2.

Moderators: Messalina, Tandorini

Ontsnapping uit Duinkerken.

Berichtdoor Tandorini » 12 jun 2011, 18:46

Bij het vallen van de avond op 26 mei 1940 hadden de Duitsers Calais bestormd. Het Franse 1e Leger, de Belgische troepen en het Britse Expeditieleger waren ingesloten en stonden met hun rug naar de zee.

Het Britse Expeditieleger (BEF) van 1939-1940 was maar een schim van het glorieuze leger uit 1914. Opperbevelhebber Lord Gort negeerde de ondoordachte orders uit Londen en week uit naar Duinkerken. Hij redde hiermee het Expeditieleger en legde de basis van een nieuw Brits leger.

Toen de Duitsers in mei 1940 door de verdedigingslinie van de geallieerden in Frankrijk braken, was er nog een aanzienlijke hoeveelheid Franse troepen ten zuiden van de linie en zelfs een nog grotere strijdmacht in het noorden, waaronder het Britse Expeditieleger. Was het voor hen niet mogelijk om de Duitse doorbraak te kanaliseren, onder controle te houden en vervolgens een tegenaanval uit te voeren vanuit zowel het noorden als het zuiden? Hiermee zou de vijandelijke voorhoede afgesneden worden van bevoorrading en ondersteuning.

Aanmodderen.


Een Hudson keert terug naar Engeland na luchtsteun te hebben gegeven tijdens Operatie Dynamo,de evacuatie van Britse troepen vanaf de stranden van Duinkerken.

De Franse leiders twijfelden echter in hun radeloosheid aan de haalbaarheid van een dergelijk scenario. Volgens hen waren er niet voldoende vliegtuigen, tenzij Churchill alle mogelijke RAF-jagersquadrons die gebruikt werden voor de verdediging van Groot-Brittannië, naar Frankrijk zou sturen. Maar zelfs dan was het zeer waarschijnlijk dat de Duitse troepen in enkele dagen tijd al bij de Kanaalkust of in Parijs - of allebei - zouden zijn. In dat geval zouden de Engelse en Franse troepen in het noorden waarschijnlijk verspreid raken, uiteenvallen en misschien wel fysiek vernietigd worden, tenzij een algehele wapenstilstand hen kon redden. Churchill keerde in Engeland terug op de ochtend van 17 mei, maar voordat hij vanuit Frankrijk vertrokken was, was hij erin geslaagd om iets van zijn enorme vasthoudendheid over te brengen op de Franse leiders. De Fransen gaven het bevel om iets van een tegenaanval te ondernemen tegen de Duitse voorhoedes, zoals hij had voorgesteld. Maar de militaire planning van de geallieerden verliep zo traag dat het vier dagen duurde voordat iets werd ondernomen, en zelfs toen werd elke denkbare kans vergooid. Op de avond van 20 mei hadden de tanks van generaal Heinz Guderian Abbeville bij de monding van de Somme bereikt. Op dit punt was hun linie op zijn allerzwakst. Op 21 mei werden vier Britse infanteriebrigades en de 1e Legertankbrigade ingezet ten zuiden van Arras. In theorie werden ze ondersteund door twee Franse infanteriedivisies aan één flank en een lichte gemechaniseerde divisie aan de andere flank. Een even sterke Franse troepenmacht zou vanuit het zuiden de aanval openen om de Britten tegemoet te komen.

Voorbereiding evacuatie.
Uiteindelijk kwamen alleen de Britse troepen en de lichte gemechaniseerde divisie van de Fransen in beweging. Ze werden al snel tegengehouden door de 7e Tankdivisie van generaal-majoor Erwin Rommel. Na een korte strijd werden de geallieerden teruggedreven naar hun oorspronkelijke posities en dreigden ze omsingeld te worden. In de avond van 23 mei 1940 trok veldmaarschalk Lord Gort de Britse brigades verder terug naar het noorden. Twee dagen later werd het hem duidelijk dat alleen een snelle terugtrekking naar de kust en een evacuatie naar Engeland hen kon redden. Althans een deel van de manschappen.

Strijd op het strand.


De samengepakte stranden bij Duinkerken, van waaruit 224.717 Britse soldaten werden meegenomen door de Royal Navy en honderden vaartuigen van vrijwillige burgers.

Op zijn eigen verantwoordelijkheid gaf hij de nodige bevelen. Het Britse III Legerkorps trok zich terug naar de stranden aan weerszijden van Duinkerken. Het I Korps week uit om de westelijke flank in handen te houden, met aan hun rechterzijde een Franse divisie en links van hen het Britse II Legerkorps. Het Belgische leger moest het oostelijke gebied in bedwang houden. Op 28 mei 1940 tekende koning Leopold van België echter een wapenstilstand met de Duitsers. Het Belgische leger hield geen stand en er gaapte een enorm gat aan de linkerkant van de Britse posities. Dat werd diezelfde nacht opgevuld door een uiterst moeilijke manoeuvre die uiterst efficiënt werd uitgevoerd door de 3e Infanteriedivisie onder leiding van generaal-majoor B.L. Montgomery. Het voert niet te ver om te zeggen dat deze operatie het Britse Expeditieleger heeft gered. Nu kon Operatie Dynamo beginnen - de poging om het Britse leger en zoveel mogelijk Franse soldaten te evacueren uit de val waarin ze waren gelopen. Meer dan duizend schepen en boten namen deel aan deze evacuatie. Ze varieerden in grootte van een luchtafweerkruiser van de Royal Navy tot jachten die persoonlijk door hun eigenaren over het Kanaal waren gevaren vanuit honderden kleine aanlegplaatsen langs de zuidkust of langs de oevers van de Thames. Minimaal vijftig van dergelijke vaartuigen werden tot zinken gebracht en veel van de jachteigenaren sneuvelden of raakten gewond. Toch werd een verbazingwekkend aantal soldaten gered. Ze vormden later de basis van nieuw te formeren legers.
Voordat de evacuatie begon, hoopte men dat er misschien 50.000 man zou kunnen ontkomen aan krijgsgevangenschap of erger. Uiteindelijk bereikten binnen negen dagen echter 338.226 personen de kust van Groot-Brittannië. Meer dan 100.000 man hiervan waren Fransen. Winston Churchill was op 31 mei 1940 naar Parijs teruggekeerd. Hier was hij overeengekomen dat de Britse troepen samen met de Franse formaties de achterhoede onder controle zouden houden en dat de Franse troepen bij het bruggenhoofd in gelijke aantallen als de Britten geëvacueerd zouden worden. Het zou echter anders verlopen. De Franse formaties leverden felle strijd ten zuiden van het bruggenhoofd en slaagden erinom de Duitse troepen tegen te houden, die anders ongehinderd Duinkerken zouden hebben kunnen aanvallen. Door de felle gevechten slaagden vele Fransen er niet in om de zee te bereiken. Degenen die dat wel lukte, weigerden te ontsnappen. De laatste schepen die wegvoeren, waren daarom vrijwel leeg. Veel van de Franse soldaten die wel waren ontkomen, besloten al gauw dat ze niet in Groot-Brittannië wilden leven en keerden terug naar Frankrijk. Het merendeel van deze mannen belandde echter in Duitse interneringskampen. Churchills goed bedoelde gebaar was dus grotendeels vergeefs.
Maar voor de Britse bevolking was de ontsnapping van het leeuwendeel van het Britse Expeditieleger vanuit Duinkerken een groot wonder.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: Ontsnapping uit Duinkerken.

Berichtdoor Tandorini » 21 sep 2012, 15:47

Afbeelding

The Withdrawal from Dunkirk, June 1940. Oil painting by Charles Cundall's. Collection IWM, London.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18


Keer terug naar 1940-1945.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron