De nachtblitz, tactische misser.

Alles over Wereldoorlog 2.

Moderators: Messalina, Tandorini

De nachtblitz, tactische misser.

Berichtdoor Tandorini » 29 jun 2011, 20:20

In navolging van de RAF, die succes had met nachtoperaties, besloot ook Göring zijn bommenwerpers in te zetten voor nachtaanvallen.

Kaart van de verschillende basissen van waaruit de Luftwaffe opereerde tegen Engeland.

Daarmee bewees hij echter, het uiteindelijke doel van de Slag om Groot-Brittannië uit het oog te hebben verloren. Toen de vierde fase van de Slag om Engeland afliep, bleek hoe beperkt de luchtcampagne van de Luftwaffe was. De nauwkeurigheid van Jabo (jachtbommenwerper) aanvallen was minimaal en ze deelden weinig meer dan speldenprikken uit, ook al waren ze relatief lastig te onderscheppen. De massale daglichtaanvallen van de Luchtwaffe werden op 31 oktober 1940 beëindigd. Tussen 1 juli en 31 oktober hadden de Duitsers 1789 toestellen verloren, tegen de RAF 1603. De 'Freie Jagd'-missies duurden voort, maar de Luftwaffe had door een combinatie van verkeerde tactieken en beslissingen het luchtoverwicht boven Groot-Brittannië verspeeld.

Nachtaanvallen.
Hoewel de RAF eerder dan de Duitsers over een luchtverdedigingssysteem op basis van radar beschikten, hadden de Britten lange tijd geen effectief antwoord op nachtaanvallen. Tijdens de zomer van 1940, toen het aantal nachtaanvallen op Groot-Brittannië gestaag toenam, was de verdediging volledig gebaseerd op visueel contact en ontoereikende akoestische peilers. In tegenstelling tot de RAF was de Luftwaffe zeer bekwaam in het gebruik van radio als blindvlieghulpmiddel, het gebruik van vliegvelden bij elk weertype, een effectieve luchtverkeersleiding bij moeilijke landingen en radiobakens. Maar bovenal konden ze blind bombarderen met behulp van radio.
Toen de RAF de geavanceerdheid van de Duitse richtmiddelen besefte, werd op 16 juni 1940 een spoedvergadering belegd. Daarop werd een gespecialiseerde eenheid, No.80 (Signals) Wing, opgericht om de apparatuur van de Duitse bommenwerpers met radiosignalen te storen. De Duitse all-weathernavigatie was echter zover geperfectioneerd dat de inspanningen van No. 80 Wing weinig uithaalden.
De eerste hoofdfase van het nachtoffensief van de Luftwaffe bestond uit het bombarderen van Londen om de regering tot overgave te bewegen,. De aanvallen begonnen in de nacht van 7/8 september 1940 en eindigden in de nacht van 13/14 november.
De eerste golf op 7/8 september bestond uit veertig of meer toestellen en werd gevolgd door twee soortgelijke golven. Kort na 20.30 uur vielen de eerste bommen op de wijken Battersea, Paddington en Hammersmith. Twee Hawker Hurricane Mk IA's op patrouille bij Tangmere zagen niets toen de bommenwerpers vertrokken, en de luchtdoelartillerie bij Londen vuurde pas toen de eerste bommenwerpers weer op huis aan gingen. Daarna trok van 23.20 tot 03.15 uur een ononderbroken stoet bommenwerpers naar het noorden om Londen te bombarderen. Die nacht werd 327 ton aan brisantbommen en 13.000 brandbommen afgeworpen. RAF jagers maakten geen contact met de bommenwerpers. Tijdens deze fase voerde de Luftwaffe 57 grote raids uit tegen Londen en wierp in totaal 13.140 ton bommen en brandbommen af. Gemiddeld werden er in september 1940 zo'n tweehonderd vluchten per nacht uitgevoerd. Er werden slechts 38 toestellen neergehaald.
In september 1940 beschikte RAF Fighter Command over acht nachtjagersquadrons.
Die waren voornamelijk uitgerust met de Bristol Blenheim Mk ALS en Mk IVF, kleinere aantallen Boulton Paul Defiants en de eerste test-exemplaren van de Bristol Beaufighter Mk IF. Verscheidene Hurricanesquadrons werden eveneens ingezet voor nachtoperaties. Intussen was de AI.Mk III (Airborne Interception, onderschepping aan boord van vliegtuigen) radar met een bereik van 3,2 km getest. Het eerste succes werd in de nacht van 22/23 juli geboekt. Ook het GCI-systeem (Ground-Controlled Interception, vanaf de grond geleide onderschepping) werd beproefd om de korteafstands AI.Mk III en latere AI.Mk IV te ondersteunen. GCI geleidde nachtjagers naar hun doelen voordat die binnen bereik van hun eigen radar was.
In november 1940 gaf Göring opdracht om Londen voorlopig als hoofddoelwit voor de bommenwerpers te beschouwen. Jachtbommenwerpers zouden overdag aanvallen, gewone bommenwerpers zouden 's nachts de industriegebieden bestoken. De scheepvaartroutes werden bezaaid met mijnen, de Rolls-Royce vliegtuigmotorenfabrieken moesten worden vernietigd, Fighter Command moest worden aangevallen met Freie-Jagdraids, en de vliegtuigindustrie en nachtjagerbases moesten worden bestookt.
De nachtaanvallen waren bedoeld om het industriële potentieel van Groot-Brittannië te vernietigen en de stedelijke bevolking te verlammen. Tijdens de nacht van 14/15 november onderging Londen een aanval door Heinkel He 111H-3's. Om 20.20 uur arriveerde een vergelijkbare vloot boven Coventry. Een stroom van 449 bommenwerpers wierp tot 06.10 uur 420 ton brisant- en brandbommen af en richtte een enorma schade aan. RAF nachtjagers voerden 123 sorties uit zonder succes.
Meer dan 700 bommenwerpers vielen op 19/20 november Birmingham aan, en deze aanval werd in de rest van de maand gevolg door andere. Tijdens aanvallen in december werden Londen, Bristol, Plymouth, Liverpool, Southampton en Sheffield getroffen. In Londen woedden dertig enorme branden in de nacht van 29/30 december. De Guildhall ging in vlammen op.

RAF Nachtoperaties.


Londen en andere steden in Groot-Brittannië kregen het zwaar te verduren tijdens de blitz.

In november 1940 werden de nachtjageroperaties van de RAF door Hurricanes, Defiants, Beaufughters en Blenheims aangevuld met 'catseye' Hurricanemissies, waarbij bommenwerpers met radiotransmissie (R/T) geleiding en visueel contact werden opgespoord. De installatie van AI.Mk IV en GCI-stations verliep traag. Een Beaufighter boekte het eerste succes met AI.Mk IV, maar voor het einde van het jaar werden slechts drie bommenwerpers neergehaald door nachtjagers.
Intussen voerde de RAF ook nachtaanvallen uit op Duitse steden en vliegbases, waarbij de Duitse navigatiehulpmiddelen met radiostoorzenders geblokkeerd werden. Ook experimenteerde de RAF met Douglas Havoc Mk I's met zoeklichten voor het verlichten van bommenwerperformaties en met uit de lucht gedropte mijnen, die weinig succes hadden.
Het slechte weer van begin 1941 beperkte de nachtoperaties van de Luftwaffe en de Britse stoorzenders werden snel effectiever. Een nieuwe fase brak aan in de nacht van 19/20 februari 1941, toen de Luftwaffe begon met de blokkade van Groot-Brittannië te ondersteunen door schepen aan te vallen en mijnen te leggen.
Van 19 februari tot 12 mei werden er 61 aanvallen door vijftig of meer toestellen uitgevoerd, die vooral op de zuidwesttelijke havensteden waren gericht. Het aantal GCI- stations nam nu echter snel toe. In april 1941 waren er al elf van die stations in de belangrijkste gebieden. In maart waren zes squadrons uitgerust met de AI.Mk IV. In die maand voerde de RAF 1005 nachtjagersorties uit en boekte 48,5 zeges. In mei hadden 3230 sorties al 96 nachtelijke zeges opgeleverd. Tegen die tijd begon het aantal operaties van de Luftwaffe in de lucht boven Groot-Brittannië aanzienlijk af te nemen.
In december 1940 werden reeds eenheden van de Luftwaffe overgeplaatst naar de Middellandse Zee. In april 1941 werden bommenwerpers op de Balkan gestationeerd en ook gingen toestellen vanuit Frankrijk en België naar het Oostfront. De resterende eenheden voerden hun laatste sortie op volle sterkte tegen Groot-Brittannië uit in de nacht van 10/11 mei 1941, toen 550 bommenwerpers met 780 ton HE en 86.700 brandbommen bestookten. Eind mei 1941 waren er nog slechts anti-schip en mijnenlegeenheden in het westen. De nieuwe nadruk op antischipoperaties door vliegtuigen en U-boten markeerde het nieuwe beleid van Hitler en het Duitse opperbevel: Groot-Brittannië moest tot overgave worden gedwongen door de aanvoer overzee af te knijpen. De Britse capitulatie zou snel volgen na de Duitse overwinning op de USSR, althans dat werd gedacht.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Keer terug naar 1940-1945.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron