Hitler trekt naar het zuiden, de invasie van de Balkan.

Alles over Wereldoorlog 2.

Moderators: Messalina, Tandorini

Hitler trekt naar het zuiden, de invasie van de Balkan.

Berichtdoor Tandorini » 27 dec 2011, 15:11

Joegoslavië's verzet tegen Hitler kwam het land direct op een inval te staan. De Duitse bemoeienis met de Balkan werd snel geïntensiveerd toen de Grieken met succes de Italiaanse inval in Albanië dwarsboomden.

Een 15 cm Duitse schwere Feldhaubitze 37(t) / sFH 37(t) vuurt op de Griekse stellingen tijdens de begindagen van Operatie Marita.

Op 25 maart 1941 tekende de Joegoslavische minister van Buitenlandse Zaken Aleksander Cincar-Markovic een pact met Hitler dat Joegoslavië grenzen zou respecteren in ruil voor neutraliteit en de demilitarisering van de Adriatische kust. Noch Hitler noch de Joegoslavische monarch prinsregent Paul hadden echter de stemming onder de Joegoslavische bevolking correct ingeschat.
Op 27 maart rolden Joegoslavische tanks Belgrado binnen en maakte de radio de onmiddellijke ballingschap van Paul bekend. Zijn plaats op de troon werd ingenomen door de 17-jarige koning Peter en het pact met Duitsland werd opgezegd. De coup werd met groot enthousiasme verwelkomd in Belgrado.
Hitler was razend. Hij gaf de Wehrmacht orders, 'de vernietiging van Joegoslavië' voor te bereiden.

Operatie Marita.
Veldmaarschalk Siegmund Lists 12e Leger trok vanuit Roemenië Bulgarije binnen om Operatie Marita uit te voeren, de invasie van Noord-Griekenland. Vanwege de aanwezigheid van Britse en Anzac-eenheden in Griekenland kon Operatie Marita niet beperkt blijven tot Thracië en Macedonië.
De Operaties Strafgericht (de invasie van Joegoslavië) en Marita begonnen beide op 6 april met een bombardement op Belgrado door de Luftwaffe. De volgende avond waren 17.000 mensen dood. Die dag lag de haven Piraeus in Zuid-Griekenland overvol met schepen van konvooi AFN 24, dat versterkingen had aangevoerd voor de Anzac-troepen die naar het Kozanigebied optrokken. De Luftwaffe bombardeerde de haven en wierp mijnen aan parachutes af om de ontsnappingsroute voor het konvooi uit de haven af te grendelen.
Intussen rukte de Duitse 9e Tankdivisie vanuit Petrich via Stip op naar Skopje. Op 8 april rukte de I Panzergruppe van kolonel-generaal Paul von Kleist naar het noordwesten op via het dal van de Nisava om Nis in te nemen. De volgende dag trok hij verder langs de rivier de Morava in de richting van Belgrado. Op dezelfde dag sloeg het LI Corps van het II leger van veldmaarschalk Siegmund List ten zuiden van Styrië toe, nam Maribor in en trok verder naar Zagreb. Eén van zijn divisies sloeg naar het westen af om Ljubljana in te nemen. Op 11 april 1941 trok de 8e Tankdivisie de rivier de Drava vanuit Bares over en naderde Belgrado vanuit het noordwesten.

Kroatische sympathieën.
De Duitse opmars verliep zoals gewoonlijk razendsnel en zaaide paniek onder de Joegoslavische troepen, die slecht waren uitgerust en gedemoraliseerd. Weisch eenheden trokken Kroatië binnen. De Kroaten hadden lange tijd gerebelleerd tegen de arrogante Servische meerderheid dat jarenlang Joegoslavië had gedomineerd. Kroatische Ustasa-milities legden al de wapens neer en liepen in sommige gevallen simpelweg naar de Duitse vijand over.
Op 10 april was Zagreb in Duitse handen. Twee dagen later gaf Belgrado zich over zich officieel over aan een SS-kapitein die met zijn companie voor de hoofdmacht van het Duitse XIV Korps uit was gereden. In de ochtend van 14 april 1941 capituleerde het Joegoslavische leger. De chefstaf verzocht formeel om een wapenstilstand en koning Peter en diens regering vluchtten naar Athene. Griekenland lag nu echter ook open voor een Duitse invasie.

De invasie van Griekenland.

27 april 1941, Eenheden van de Duitse 5e Panzerdivision in een voorstad van Athene.

Vanuit de streek Arda in Bulgarije trok het Duitse XX Korps van Lists 12e Leger op naar het zuiden, trok Thracië binnen, isoleerde de beide vestigingen Nymphaea en Echinos en verpletterde de Griekse Evros-brigade. Vervolgens trok het XXX Korps naar het oosten naar de Metaxaslinie en stak binnen één dag de rivier de Nestos over. Verder naar het oosten was de 2e Tankdivisie eerst bij Strumica Joegoslavië binnen getrokken en was toen naar het zuiden afgebogen, naar de Griekse grens. In de ochtend van 9 april bereikte de divisie Salonika achter de beide uitlopers van de Metaxaslinie. De restanten van de achterhoede werden vernietigd. De ineenstorting van het hele Griekse Oost-Macedonische leger was nabij. De eerste Duitse patrouilles trokken al op 8 april door de verdedigingslinies. Generaal Maitland Wilson had Nieuw-Zeelandse mitrailleursteams aangevoerd ter ondersteuning van de Britse 1e Pantserbrigade en ter versterking van de verdediging van de Vevi Gap in Joegoslavië, een zwakke plek in de verdedigingslinie die de Duitsers bij hun opmars wilden gebruiken.
Generaal Wilson bevond zich in een ongebruikelijke situatie. Hij stond aan het hoofd van Gemenebesttroepen in een vreemd land, al stond dat aan zijn kant. Hij was er zich bewust van zijn eigen zwakheid, maar hij had één troef: hij wist van dag tot dag wat de vijand van plan was, dankzij Ultra, de ontcijfering van de Duitse Enigma-code.
Al op 7 april was Wilson op de hoogte van de plannen van List om Thracië en Macedonië binnen te vallen. De volgende dag wist hij welke formaties door de Monastir Gap (de tweede leemte in de verdedigingslinie van Griekenland) zouden trekken en zijn Britse en Anzac-troepen zouden aanvallen. Wilson wist dat zijn eenheden niet sterk genoeg waren om ze te weerstaan. Daarom besloot hij zich terug te trekken en zoveel mogelijk van zijn troepen te sparen.
Op 12 april wist hij dat de overwinnaars van Salonika hem in het oosten de pas zouden afsnijden. Hij liet de Vevi Gap ontruimen. Op 14 april voegden degenen die hadden weten te ontkomen, zich bij de Nieuw-Zeelanders langs de linie van de rivier de Aliakmon en de passen nabij de Olympus. Daar hielden ze de Duitse opmars vier dagen tegen tot Wilson op 18 april via Ultra vernam dat Duitse pantsertroepen naar Ioannina en Thessalië oprukten en hem opnieuw de pas dreigden af te snijden, ditmaal in het westen.
Op 19 april 1941 trokken Anzac- en Britse troepen langs Thermopylae. De Royal Navy evacueerde manschappen uit de haven van Piraeus, maar 50.000 man konden niet vanuit één haven worden verscheept. Daarom trokken de 4th Hussars naar het zuiden om de brug over het Kanaal van Korinthe open te houden, zodat de stranden van de Peloponnesos gebruikt konden worden voor een massale evacuatie.

Griekse capitulatie.

Een Duitse PzKpfw IV dendert voorbij een colonne Griekse en Britse krijgsgevangenen.

Generaal Alexander Papagos liet zijn koning op 21 april weten dat de weerstand van het Griekse leger gebroken was. De achterhoede hield tot de 24e stand bij Thermopylae. Generaal Wilson verliet op 26 april Athene en stak het Kanaal van Korinthe over. Gedurende de twee erop volgende dagen hield de Luftwaffe zwaar huis onder de evacuerende troepen en bracht een vrachtschip en twee destroyers tot zinken. De Royal Navy wist echter 26.000 man in veiligheid te brengen. Op 28 april staken de 5e Tankdivisie en de SS-divisie 'Liebstandarte Adolf Hitler' het Kanaal van Korinthe over en trokken door naar Kalamata. Er waren geen schepen meer om de 7000 koloniale manschappen te redden die daar nog zaten. De Imperial Expeditionary Force had bijna 12.000 manschappen verloren, waaronder 900 doden en 1200 gewonden. De RAF verloor 209 vliegtuigen, waarvan er 137 op de grond werden vernietigd. De Royal Navy verloor twee destroyers en 25 andere schepen. De Britten hadden in elk geval hun belofte gestand gedaan dat ze Griekenland zouden verdedigen.


NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: Hitler trekt naar het zuiden, de invasie van de Balkan.

Berichtdoor Tandorini » 28 dec 2011, 21:55

Codenamen invasie van de Balkan.
Unternehmen Sonnenblume.

Codenaam voor Duitse steun aan de Italiaanse legers in Tripoli, die op diverse fronten, onder meer in westerse Libische woestijn, door de Britten waren verslagen. Oorspronkelijk werd die steun opgezet als een Sperrverband-formation om de Italianen te behoeden voor een totale vernietiging in Noord-Afrika. In december 1940 had Mussolini Duitse hulp geweigerd, maar hij zag zich nu gedwongen om Duitsland te smeken pantserstrijdkrachten te zenden om een complete nederlaag te voorkomen. Hiertoe werden de Duitse 5e Lichte Divisie (later omgedoopt in 21. Panzerdivision) en de 15. Panzerdivision naar Afrika gestuurd. Op 8 februari liep het eerste Duitse konvooi met troepen en materiaal van het DAK de haven van Tripoli binnen. Op 3 februari 1941 werd generaal Erwin Rommel benoemd tot commandant van alle Duitse troepen in Afrika.

Operatie Lustre, 5 maart 1941.
Codenaam voor Britse steun aan het Griekse leger in de strijd tegen Italië, dat vanuit Albanië Griekenland was binnengevallen. Daartoe landde een Brits expeditieleger, bestaande uit een pantserdivisie en twee infanteriedivisies, onder generaal Henry Maitland Wilson. In totaal telde de Britse strijdmacht circa 58.000 man. Deze troepen waren onttrokken aan het Britse 8e Leger in Egypte. Door de voortdurende Duitse luchtaanvallen tijdens de tocht vanaf de haven van Alexandrië naar Piraeus, verloren de Britten 25, voornamelijk Griekse, koopvaardijschepen. De meeste schepen gingen echter in de haven verloren, nadat ze hun manschappen en voorraden hadden gelost. Slechts zeven schepen werden tijdens de konvooivaart over de Middellandse Zee getroffen. Het Britse leger was echter niet opgewassen tegen de Duitsers en Italianen en moesten ijlings het land verlaten. Het expeditieleger verloor 11.000 man en vrijwel al het meegebrachte materiaal. Ongeveer 51.000 man werden gered, waaronder een aantal Grieken en Joegoslaven die naar Kreta en Egypte werden gebracht. De Duits-Italiaanse verliezen bedroegen ruim 5.000 man.

Operatie Alpenveilchen, 6 april 1941.
Codenaam voor duitse steun aan het Italiaanse leger dat Albanië was binnengevallen en aldaar in grote moeilijkheden was geraakt. De Italianen werden door het Joegoslavische leger in het noorden en door de Grieken in het zuiden nagenoeg volledig teruggeslagen. Duitse legers vielen in grote getale Joegoslavië en Griekanland binnen en trokken daarbij over de grenzen van Bulgarije en Hongarije. De Luftwaffe had vooraf grote bombardementen op o.a. Belgrado uitgevoerd en demoraliseerde daarmee het Joegoslavische leger. Belgrado werd nagenoeg met de grond gelijk gemaakt.

Fall betrafung, 6 april 1941.
Codenaam van drie durend bombardement op Belgrado met ruim 150 toestellen van Fliegerkorps IV en VIII (in totaal werden voor de invasie van Joegoslavië en griekenland ruim 1.000 toestellen ingezet). Het resultaat was dat deze stad nagenoeg werd vernield. Dit bombardement was bedoeld als ondersteuning van operatie Marita. De Stuka's stegen op van vliegvelden in Roemenië, Oostenrijk en Bulgarije. Omdat rond Belgrado geen luchtafweergeschut was geplaatst, kon de Luftwaffe zijn vernietigende werk zonder tegenstand uitvoeren. Er werden circa 17.000 burgers gedood - het grootste aantal slachtoffers op één dag sinds het uitbreken van de oorlog - een nog groter aantal raakte gewond en de stad veranderde in een grote brandende puinhoop. Het Joegoslavische leger raakte door die bombardementen geheel gedemoraliseerd. Het capituleerde op 17 april in de buurt van Sarajevo, nog altijd 28 divisies sterk. Het was echter te rampzalig bewapend om lang weerstand te bieden. Deze divisies vormden later de ruggengraat van de partizaneneenheden van Tito. Deze operatie staat ook bekend onder de naam Castigo.

Operatie Demon, 14 april 1941.
Codenaam voor de evacuatie van Britse troepen uit Driekenland door de Royal Navy, na de mislukte Engelse interventie tegen de oprukkende Duitse Wehrmacht. De troepen werden naar Kreta en Egypte gebracht.
Admiraal Sir Andrew Cunningham zette hiervoor al zijn lichte eenheden in: 6 kruisers, 19 torpedobootjagers, 3 korvetten, 6 landingsvaartuigen en 3 snelle motortransportschepen van de 'Glen-klasse', schepen die landingsvaartuigen konden meevoeren. Het eskader stond onder bevel van vice-admiraal Pridham-Wippell. De Britse troepen mochten alleen hun lichte wapens meenemen. Voorraden, vrachtauto's, tanks en zware wapens bleven op het Griekse vasteland achter. De evacuatie vond plaats op de zuidkust van de Peloponnesos uit de havens Raphti en Megara. De leiding van de evacuatie in Griekenland had de Britse schout-bij-nacht Baillie-Grohman. Gedurende vijf nachten werden ongeveer 50.700 man in veiligheid gebracht. Dit was bijna 80% van de troepenmacht die eerder vanuit Noord-Afrika uit onderdelen van het Britse 8e Leger naar Griekenland was verscheept. Ondanks de vele Duitse luchtaanvallen en het grote verlies aan koopvaardij- en oorlogsschepen was de evacuatie een succes. Het tragische was echter dat de 30.000 militairen die naar Kreta werden vervoerd zich later, tijdens de slag om Kreta, alsnog aan de Duitsers moesten overgeven.

Unternehmen Marita, 6 april 1941.
Codenaam voor de beoogde Duitse verovering van Joegoslavië en Griekenland, onder bevel van veldmaarschalk Von Weichs. Aanvankelijk probeerde Italië Griekenland te veroveren, maar het faalde daarin volkomen. Het Griekse leger, onder de fanatieke Griekse opperbevelhebber Papagos, hield de Italiaanse invasiemacht aan de noordgrens tegen. Door deze successen steeg de Britse invloedssfeer in Griekenland. De Duitse aanval werd ingezet door het 12e Leger met infanterie-, zes pantser- en vier gemotoriseerde divisies, onder bevel van veldmaarschalk Wilhelm List. Het Ie Panzerleger van veldmaarschalk Paul Ewald von Kleist viel aan vanuit Bulgarije. Duitsland kwam Italië te hulp door de verbinding met de Italiaanse legers in Albanië tot stand te brengen. De Duitse aanval liep via Oostenrijk, Bulgarije, Hongarije en Italië. Hitler viel ook Joegoslavië binnen, ondanks een gesloten non-agressiepact met de regering-Simovic. Met 28 infanterie- en drie cavaleriedivisies bood het Joegoslavische leger felle tegenstand waarop Hitler opdracht gaf tot operatie Bestrafung (Castigo), het bombardement op Belgrado en omdat een pro-Duits gezind bewind door een staatsgreep was afgezet. Tijdens de opmars werden de Duitsers actief gesteund door de aanhangers van Ante Pavelic. Engeland besloot Griekenland te hulp te komen met onderdelen van het Britse 8e Leger uit Noord-Afrika. Het zond een Britse tankbrigade, een Australische divisie, een Nieuw-Zeelandse divisie, een Poolse brigade, Britse artillerie en 80 RAF-toestellen. Dit alles onder bevel van veldmaarschalk Henry Maitland Wilson.
De verdediging van Griekenland mislukte wegens sterke Duitse aanvallen op de door het Griekse leger bezette Metaxaslinie in Macedonië en Thracië en bij de door het Britse leger bezette Aliakmonlinie. De Britten moesten zich daardoor haastig terugtrekken. De Luftwaffe bombardeerde de haven van Piraeus, waarbij een Brits munitieschip explodeerde en diverse kleinere schepen tot zinken werden gebracht. De haveninstallaties werden grotendeels vernietigd. Ongeveer 50.000 man kon in veiligheid worden gebracht, echter ten koste van verliezen aan diverse oorlogs- en transportschepen. Nagenoeg al het meegebrachte oorlogsmateriaal bleef achter.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18


Keer terug naar 1940-1945.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron