Triomf in Birma, de weg naar Mandalay.

Alles over Wereldoorlog 2.

Moderators: Messalina, Tandorini

Triomf in Birma, de weg naar Mandalay.

Berichtdoor Tandorini » 07 jan 2012, 15:39

Het najagen van de Japanners tijdens het moessonseizoen in Birma was een nachtmerrie, maar het Britse 14e Leger was vastbesloten om het karwei af te maken.

Japanse troepen steken de Chindwin over. De Japanners wisten dat er een Brits offensief op handen was, maar werden geconfronteerd met het bekende probleem van het verdedigen van een rivierlinie.

Eind augustus 1944 maakten de uitgeputte en uitgehongerde overlevende van het Japanse 15e Leger hun moeizame aftocht van Imphal en Kohima naar het relatief veilige gebied ten oosten van de Chindwin rivier. Ze werden op enige afstand achtervolgd door de mannen van het 14e Leger onder luitenant-generaal Sir William Slim. Het tempo werd grotendeels gedicteerd door de erbarmelijke omstandigheden na drie maanden van hevige moessonregens. Grote stukken wegen en paden waren weggespoeld door de aanhoudende regen. Alleen voertuigen met vierwielaandrijving konden zich een weg banen door het gebied. Verder werd er zo goed als alles - van wapens tot voedsel - op muilezels vervoerd of getild door de soldaten die sinds juni geen droge uniformen meer hadden gehad.
In september kreeg admiraal Lord Louis Mountbatten, de hoogste commandant van de geallieerden in Zuidoost-Azië, een bevel waarvan de eerste zin luidde: "Uw opdracht is zo snel mogelijk geheel Birma te heroveren". Toen deze orders aan Slim werden doorgegeven, besloot Slim dat er maar één manier was om deze doelstelling te vervullen: het vernietigen van het Japanse leger in Birma. De Japanse troepen werden aangevoerd door luitenant-generaal Hoyotaro Kimura, een van de beste militaire leiders van Japan.
Het gebied waar de Japanners volgens Slim het best bestreden konden worden, lag tussen de Chindwin en de Irrawaddy, waarschijnlijk in de grote bocht in de Irrawaddy van Myinmu en Sagaing tot Mandalay. Om dit plan te doen slagen, stuurde Slim de 19e Indiase Divisie over de Chindwin bij Sittaung. Via Pinlebu zou de divisie dan naar Indaw doortrekken, en dan zuidwaarts langs de westoever van de Irrawaddy op weg naar Shwebo. In het zuiden zouden de Britse 2e Divisie en de 20e Indiase Divisie de Chindwin bij Kalewa oversteken en vervolgens naar het zuidoosten oprukken richting Monywa en dan tot voorbij Myinmu. De Japanners zouden hier worden ingesloten, na een lange en zware terugtocht, met hun rug naar de Irrawaddy. De Irrawaddy was op dit punt ruim anderhalve kilometer breed en al hun voorraden en extra mankrachten moesten over deze rivier worden aangevoerd.
Tegen 4 december waren de noordelijke troepen op weg en op 15 december hadden de voorste eenheden van de 19e Indiase Divisie Indaw bereikt, klaar om door te stoten naar het zuiden. Rond deze tijd realiseerde Slim zich dat hij zijn plannen moest wijzigen. Kimura zou uiteindelijk niet tegen hem gaan vechten rond Mandalay en was al bezig zijn troepen terug te trekken. Waarschijnlijk deed hij dit om de olievelden bij Yenangyaung en de belangrijke rijstvelden in de Irrawaddy-delta te beschermen.
Slims nieuwe strategie wordt wel gezien als een van de meest gedurfde en gedenkwaardige uit de oorlog, en bleek spectaculair effectief. Hij bracht alle strijdkrachten van het IV Legerkorps bijeen, met uitzondering van de 19e Indiase Divisie die al stond te trappelen om de westoever van de Irrawaddy vanaf Indaw af te zakken. Slim wijzigde hun bestemming in Kalemyo en stuurde de voorste brigade (de 28e Oost-Afrikaanse brigade) naar Gangaw, Tilin, en Pauk richting de Irrawaddy bij Pakokku. Daarachter zou de 7e Indiase Divisie moeten volgen. Dit was echter tamelijk gecompliceerd. Tussen de voor- en achterhoede van de divisie zat een afstand van 240 km. Over de abominabele wegen moesten niet alleen de soldaten en vervoermiddelen van de drie brigades worden verplaatst, maar ook tanks en enorme onderdelen van de uitrusting voor het leggen van bruggen. Het punt waar de rivier uiteindelijk overgestoken zou worden, moest minimaal achthonderd meter breed zijn.

De Irrawaddy over.

Sikhs van het 11e in de achtervolging. In 1945 leverde het Indiase leger meer dan tweeënhalf miljoen soldaten. Slechts een klein aantal Indiërs vocht voor de Japanners.

De oversteek over de Irrawaddy was een magnifiek staaltje - nog opmerkelijker omdat het op tijd gedaan werd én omdat het tot het laatste moment voor de Japanners verborgen kon worden gehouden.
Hoofddoel van Slim was het Japanse communicatie- en bevoorradingscentrum tussen Meiktila en Thazi. Zonder dit centrum bestond Kimura's legergroep niet. In januari en de eerste helft van februari 1945 werd al het mogelijke gedaan om de indruk te wekken dat Mandalay het belangrijkste doelwit vormde. Ondanks de ongelooflijke hindernissen slaagde het 14e Leger er op 1 februari in een stuk van 320 kilometer langs de rivieroever af te sluiten en de Japanners hadden geen idee waar de grootste aanval zou plaatsvinden.
Er waren in het noorden bij de Irrawaddy al kleine bruggenhoofden gevormd bij Thabeikkyin en Singu door de 19e Indiase Divisie en de Britse 2e Divisie.
Ogenschijnlijk leek dit op een bedreiging van Mandalay. De 7e Indiase Divisie arriveerde op 26 januari in Pauk en bedreigde zowel Pakokku als Seikpyu. Terzelfdertijd trok de 20e Indiase Divisie door Monywa, op weg naar Myinmu.
Op 13 en 14 februari, na massale artillerie- en luchtaanvallen die de Japanners compleet overrompelden, haastten aanvalsbrigades zich over de rivier bij Ngazun, net ten westen van Mandalay, en bij Nyaungu ten zuidwesten van Pakokku. Doordat de eerste brigade groter leek dan de tweede, werd de overtuiging van de Japanners dat Mandalay het hoofddoel vormde, bevestigd. Alle reservetroepen die er nog waren, werden dan ook naar Mandalay gestuurd.
Op 18 februari was een hele nieuwe divisie (de 17e Indiase Divisie) en een tankbrigade van over de Indiase grens doorgestoten naar het bruggenhoofd bij Nyaungu. Drie dagen later braken ze door naar Meiktila. Ze werden gevolgd door de 7e Indiase Divisie. De 20e Indiase Divisie in het noorden werkte gaandeweg toe naar een slag tegen de hen omringende Japanners bij Ngazun, die zich genoodzaakt zagen meer soldaten aan te voeren. Daardoor werd de Japanse verdediging bij Meiktila verzwakt. De 19e Indiase Divisie verplaatste zich op dat moment vanaf de bruggenhoofden zuidwaarts, naar Mandalay.
Op 4 maart nam de 17e Indiase Divisie na felle strijd Meiktila in. De volgende dag was de hele oostelijke oever van de Irrawaddy in handen van het 14e Leger. Mandalay zelf viel op 20 maart, Centraal Birma was nu bevrijd van de Japanners, maar de duizenden lijken van Japanse soldaten bewezen hoe fel en met hoeveel inzet ze hadden gestreden.

Zie ook:

NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Keer terug naar 1940-1945.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron