El Alamein, Montgomery's overwinning.

Alles over Wereldoorlog 2.

Moderators: Messalina, Tandorini

El Alamein, Montgomery's overwinning.

Berichtdoor Tandorini » 20 mei 2012, 15:30

Op 23 oktober 1942, onder het inspirerende leiderschap van Generaal Sir Bernard Montgomery, zette het Britse 8th Army een tegenaanval in op het Duitse Afrika Korps.

De frontlinie bij El Alamein werd aan de noordzijde geblokkeerd door de Middellandse Zee en in het zuiden door de Qattara-vlakte. Er was dus geen open flank voor de aanvaller voor omtrekkende bewegingen, zoals bij eerdere woestijngevechten wel altijd het geval was geweest. Dit had tot resultaat dat er geen alternatief voor een frontale aanval was, net zoals tijdens de Eerste Wereldoorlog. Op 23 oktober 1942 om 21:00 uur, opende de artillerie van het 8th Army van Generaal Sir Bernard Montgomery met een spervuur zoals nog nooit eerder in Noord-Afrika was voorgekomen. Onder dit spervuur rukten Australische, Nieuw-Zeelandse, Schotse en Zuid-Afrikaanse infanterie van XXX Corps op, onmiddellijk gevolgd door duizenden genisten die zeven meter brede doorgangen vrij maakten tussen de mijnenvelden op sommige plaatsen tot 2750 meter diepte.
Via deze paden zouden de pantsertroepen van X Corps passeren, alvorens zich met van de infanterie te verspreiden om hen te beschermen tegen de tegenaanval van de Panzerdivisies van Veldmaarschalk Erwin Rommel.


De 25-pdr veldkanonnen vormden het leeuwendeel van de Britse veldartillerie. Tot de Slag om El Alamein was het 8th Army er meestal niet in geslaagd om zijn artillerie te concentreren, maar ditmaal was de coördinatie meesterlijk. Er werden gedurende deze slag meer dan een miljoen granaten afgevuurd.

Meedogenloos gevecht.
In de vroege ochtend van 24 oktober hadden de infanteristen in de meeste gevallen hun bestemmingen bereikt, maar verkeersopstoppingen en ongelukken hielden de pantservoertuigen op. Deze kwamen, toen het licht werd, onder direct vuur te liggen van de Duitse artillerie. Als gevolg hiervan werd er bijna acht dagen lang een meedogenloze strijd gevoerd in de enorme zandbak tussen de kust en de Miteirya bergrug. In het noorden vochten de Australiërs een harde strijd. In het midden van de Kidney berg voerden de mannen van het 2th Battalion, de Rifle Brigade, hun befaamde sluipschuttersactie uit en de Nieuw-Zeelanders voerden hun strijd bij Miteirya. Ondertussen heroverwoog Montgomery zijn plannen. Hij hergroepeerde zijn pantserdivisies - inclusief de 7th Armoured Division die vanuit de regio van het XIII Corps was aangevoerd - en bereidde een nieuwe gepantserde aanval voor.

Operatie Supercharge.
Om 01:05 uur in de nacht van 2 november startte Operatie Supercharge. Opnieuw begon de aanval met een vernietigend bombardement over de volle breedte van het vak van de oprukkende troepen. En opnieuw gingen de infanteristen voorop, met de mijnenruimploegen hier onmiddellijk achter, op weg naar de Rahman linie. Vlak achter de infanterie kwamen hun eigen ondersteunende pantsereenheden. Het was hun taak om in de duisternis de Aqqaqir berg te veroveren en door te stoten. Achter hen kwam de 1st Armoured Division om door het gat dat ze geslagen hadden te trekken en de troepen van de Asmogendheden daarachter te vernietigen. Snelheid en exacte timing waren van het grootste belang.
Helaas hield een van de pantserbrigades de hoofdgroep een kwartier lang op. Toen de hoofdaanvallers de Aqqaqir berg opklommen, kwam de zon achter hen op. Van de schaduw aan de voet van de berg kwamen ze plotseling in de zinderende hitte aan de top. Hier kregen ze te maken met een massaal vuur van alle overgebleven Duitse antitankkanonnen. In minder dan een half uur waren 75 van de 94 tanks verwoest, en meer dan de helft van alle mannen gedood of gewond.
Maar ook Rommel had zijn problemen. Sinds eind oktober realiseerde hij zich dat zijn Duits-Italiaanse Panzer Armee gedecimeerd zou worden en hij was van plan zich terug te trekken. Maar toen hij deze plannen wilde gaan uitvoeren, kwam er een bevel van Hitler dat elke vorm van terugtrekking verbood:

"Wat uw troepen betreft, is er maar één weg, die naar de overwinning of de dood!"

Een Kittyhawk jachtbommenwerper van de RAF stijgt op om de bevoorradingsroutes van de Astroepen te bestoken. Ten tijde van de gevechten bij El Alamein hadden de Britten een numeriek overwicht van 5 tegen 3.

Opmars
Doordat Rommel zich nu niet meer kon terugtrekken en hij ook niet kon blijven waar hij was, kon hij niet anders dan oprukken - in de hoop dat net als in het verleden het geluk aan zijn zijde zou zijn, en dat ze op een zwakke plek zouden stuiten. Maar er was geen zwakke plek in Montgomery's opstelling. Gedurende de rest van de morgen en middag van 2 november stuitten de Panzer Divisionen op de sterke muur van artillerie van het 8th Army. Die avond waren er nog maar 35 tanks over. Het was op dit moment dat de kracht van het fameuze Deutsche Afrika Korps eindelijk brak.
Twee november was ook de dag waarop de verdediging van de Panzer Armee bij El Alamein voor het eerst vernietigd werd, zij het door slechts een kleine strijdmacht. In de nacht daarvoor waren pantservoertuigen van de Royal Dragoons vanuit de zuidwesthoek van de saillant die naar de originele verdedigingslinie van de Asmogendheden leidde, ontkomen. Ze vervolgden hun weg door de achterhoeden van het Afrika Korps en schakelde velen van hen uit.

De grote doorbraak.
Hun meldingen overtuigden Montgomery dat de weg vrij was voor de grote doorbraak. In de 48 uur die volgden werd het grootste deel van de 8th Army gehergroepeerd. In de vroege ochtend van 4 november hadden de Argyl en Sutherland Highlanders zich een weg gebaand door het zuiden van Tel el Aqqaqir om te ontdekken dat de verwachte verdediging van het Afrika Korps verdwenen was. Rommel had besloten zijn Führer niet te gehoorzamen en zijn gehele Panzer Division terug te trekken. Er restten slechts een paar achterblijvers, wat verwoestte artillerie en tanks, stukken met ongeruimde mijnen en een groot aantal boobytraps. De Slag om El Alamein was gestreden en het enige dat restte, was een affectieve achtervolging.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: El Alamein, Montgomery's overwinning.

Berichtdoor Tandorini » 28 okt 2012, 17:20

Codenamen.
September/Oktober 1942, operatie Bertram.

Codenaam voor misleidingsoperaties in het kader van operatie Lightfoot. Hiertoe werden door de Britse kolonel Dudley Clarke, wiens organisatie A-Force werd genoemd, divisies en legers opgericht die slechts op papier bestonden. Dit uitsluitend met het doel de Duitse generaal Erwin Rommel met zijn Afrikakorps te dwingen naar de woestijn ten zuiden van El Alamein te lokken. Tevens werden enorme hoeveelheden tanks, kanonnen en munitiewagens in het noorden gecamoufleerd.

September/Oktober 1942, operatie Brian.
Geallieerde codenaam voor een plan waarbij een stuk woestijn van 5 vierkante kilometer, ten zuiden van El Alamein, door de Britse legers als schijnopslagplaats werd ingericht. Er werden 700 stellages gebouwd die de indruk moesten wekken een opslagplaats te zijn voor circa 9.000 ton munitie, benzine en olie, voedsel en geniemateriaal. Dit met de bedoeling de aandacht van de Duitse generaal Erwin Rommel op de zuidelijke sector van het woestijnfront te vestigen. Met een list hoopten de Britten te bereiken dat Rommel zou veronderstellen dat de hoofdaanval van operatie Lightfoot via het zuiden zou verlopen.

September/Oktober 1942, operatie Diamond.
Codenaam voor Britse misleidingsoperatie in Noord-Afrika ten behoeve van operatie Lightfoot. Hiertoe moesten 1.000 tanks, 1.000 kanonnen, 81 bataljons infanterie met een paar duizend vrachtwagens en vele duizenden tonnen voorraden worden gecamoufleerd. Bovendien moesten 150.000 man met 10.000 legervoertuigen over een kale woestijnvlakte worden verplaatst.Lightfoot zou in het noorden, nabij El Alamein, aanvangen. De Duitsers moesten het idee krijgen dat de Britse aanval in het zuiden zou beginnen. Bovendien werd er vanaf El Alamein, over een lengte van 30 kilometer, 'iets' aangelegd dat er uitzag als een nieuwe waterleidingbuis. In werkelijkheid waren het duizenden tegen elkaar aangelegde lege benzineblikken. Dit wekte de sugestie dat er een benzineleiding door de woestijn naar het zuiden liep. Er werden schijnopslagplaatsen met drie schijnpompstations gebouwd met kanonnen bestaande uit telefoonpalen en tanks met munitie gemaakt van rubber en hout. In het zuiden reden auto's en tanks met sleepnetten achter zich aan, die enorm veel stofwolken opwierpen, aldus de indruk wekkend van de verplaatsing van een enorme hoeveelheid materiaal.

23 oktober 1942, operatie Lightfoot.
Ironische codenaam voor Brits offensief, onder generaal Harold Alexander, tegen de Duitse linies tijdens de tweede slag bij El Alamein. Montgomery leidde het Britse Achtste Leger. Het krachtsverschil tussen het Britse leger en het Afrikakorps was enorm. De Britten konden 200.000 man in de strijd werpen tegenover 53.000 Duitsers en 43.000 Italianen. Bovendien beschikte Montgomery over 1.100 tanks, waaronder 270 nieuwe Shermans en 200 Grants. De Asmogendheden bezaten 200 Mark III en 30 Mark IV tanks en 300 verouderde Italiaanse tanks. Het Achtste Leger kon over ruim 1.000 stukken veldgeschut met voldoende munitie beschikken. Daarbij gevoegd nog 100 stukken van 105-mm op motoraffuit. De As stelde hier ouderwets Italiaans veldgeschut tegenover, dat slechts een draagwijdte van acht kilometer bezat. Tevens beschikten zij slechts over 24 stukken 88-mm anti-tankgeschut. De munitievoorraad was tevens vrij beperkt, evenals de benzine- en olievoorraden. Om de tanks zo effectief mogelijk in te kunnen zetten, werden zij vlak achter de te verwachten frontlijn en op plaatsen waarvan men dacht dat zij zouden kunnen worden ingezet, geplaatst. De 21. Panzerdivision en de Ariete Divisie werden in het zuiden geposteerd. De 15. Panzerdivision, de 90ste Lichte Divisie en de Littorio Divisie werden in het noorden gestationeerd. Behalve op het land bezaten de Britten de heerschappij in de lucht: zij konden vijandelijke troepenconcentraties en verbindingslijnen ongehinderd bestoken. Het verdedigingssysteem van de As was, met inbegrip van de mijnenvelden, slechts acht kilometer diep en 72 kilometer breed. Omgerekend in manschappen 1.200 per kilometer.
De Duitse generaal Erwin Rommel, die in een ziekenhuis in Duitsland lag, werd tijdelijk vervangen door generaal Stumme. Op beslissende momenten raakte deze in paniek. Hij kreeg tijdens een bezoek aan het front een hartaanval en overleed. Het commando werd overgenomen door de onervaren generaal Von Thoma. De aanval begon met een zware inleidende beschieting op de As linies. Daarna rukten de Britten links van het centrum met 600 tanks op tegen 12.000 man van de Trento Divisie en de 164ste Infanteriedivisie. De Britse aanval liep echter spoedig dood. De genietroepen konden te weinig mijnvrije routes voor de aanstormende tanks maken, waardoor deze vastliepen. Hierop richtte zich nu al het geschut waarover de Duitsers en Italianen beschikten. De afleidingsaanval van generaal Horrocks' 7th Armoured Division en de 44ste Infanteriedivisie liepen eveneens vast in de mijnenvelden. Na een hergroepering van de Britse strijdkrachten kwam men uit de impasse. Montgomery verplaatste de strijd naar het noorden waar de Australiërs een deel van de Duitse 164ste Infanteriedivisie verrasten. Nieuwzeelandse eenheden hadden wel succes in de zuidelijke sector, waar zij een bres sloegen in de Duitse verdedigingslinie. De overwinning kwam moeizaam tot stand. Tijdens de voorbereidingen voor deze slag ontstond er een crisis: de opvattingen van de commandanten van de infanterie, de artillerie en die van de tanks verschilden. De commandanten hadden moeite met de onderlinge samenwerking en verschilden tactisch vaak sterk van mening over de te volgen strategie. Men trok elkanders bekwaamheden zelfs in twijfel.
Na zijn terugkeer kreeg Rommel van Hitler opdracht de Britten tot iedere prijs tegen te houden. Dit lukte niet. De Duits-Italiaanse strijdkrachten aanvaardden op 5 november de terugtocht.

31 oktober, operatie Supercharge.
Codenaam voor slotoffensief, als opvolging van Lightfoot, om de Duitse strijdkrachten in Noord-Afrika bij El Alamein te vernietigen. De operatie werd geleid door Montgomery. De Britse strijdkracht bestond uit het 10de Legerkorps en omvatte drie Brigadegevechtsgroepen, één van de 50ste Infanteriedivisie, één van de 44ste Divisie en een Griekse Brigade, ondersteund door 800 tanks en 360 stukken geschut. Het Afrikakorps van generaal Erwin Rommel werd verslagen en tot de terugtocht gedwongen. Rommel beschikte slechts over twee uitgedunde pantserdivisies met veel minder tanks dan de Britten. Bij Tel el Aqqaqir werd de laatste tankslag van de woestijnoorlog gevoerd. Hoewel Rommel in de minderheid was, bracht hij de Britten in het nauw. Hij wilde tijd winnen voor het organiseren van zijn terugtocht. De enige reden dat hij verslagen werd, lag aan het feit dat hij zijn voorraden en versterkingen teveel had uitgeput en zijn communicatielijnen over te grote afstanden ononderbroken door had laten lopen. De Duitsers werden achtervolgd door Britse, Australische en Nieuw-Zeelandse troepen. Tijdens de slag werd de Duitse generaal Ritter von Thoma met negen Italiaanse generaals gevangen genomen. De bekwame wijze waarop Rommel de terugtocht leidde en de hevige regenval verhinderden de Britse troepen hun succes volledig uit te buiten. Tijdens deze slag vielen aan Duitse zijde 1.000 doden, 180 tanks gingen verloren en 8.000 man raakten in krijgsgevangenschap. 16.000 Italiaanse manschappen raakten in krijgsgevangenschap. door fanatieke en felle Duitse tegenstand bedroegen de Britse verliezen 13.500 man aan doden, gewonden en vermisten. Tevens verloren zij 600 tanks.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18


Keer terug naar 1940-1945.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron