Stalingrad, dood van een leger.

Alles over Wereldoorlog 2.

Moderators: Messalina, Tandorini

Stalingrad, dood van een leger.

Berichtdoor Tandorini » 11 mei 2013, 19:50

Na zorgvuldige voorbereidingen ontketende het Duitse Zesde Leger tussen 14 en 22 september 1942 de eerste zware en geconcentreerde aanval op Stalingrad. De aanvallers hadden het luchtoverwicht en waren numeriek driemaal zo sterk. Na negen dagen van verbitterde gevechten veroverde de infanterie van kolonel-generaal Friedrich von Paulus de bocht in de rivier de Tsaritsa en bereikte de Wolga.
Beide partijen waren dermate uitgeput van de eerste opmars dat het een paar dagen onwerkelijk stil bleef. Kort daarop laaide de strijd echter weer op tussen de ruïnes van Stalingrad.


Toen het Zesde leger de buitenwijken van de stad in had genomen, meldde Berlijn maar vast dat Stalingrad gevallen was. Commandant kolonel-generaal von Paulus van het Zesde Leger kreeg zo veel manschappen als konden worden aangevoerd. Hij moest ze zonder pardon de slachtpartij insturen.
De Russische maarschalk Georgi Zjoekov had echter andere ideeën. Hij had plannen met de legers die aan de oostkant van de Wolga werden geformeerd, en hij was niet van plan ze op te offeren aan de verdediging van de verwoeste stad, hoe erg het ingesloten 62e Leger ook leed onder de Duitse aanvallen. Hij stuurde net genoeg mensen Stalingrad in om de stad te behouden en het de Duitsers moeilijk te maken, maar met zijn aanzwellende reuzenleger had hij uiteindelijk andere plannen.


De Duitsers verwachtten Stalingrad snel in handen te krijgen, maar het Rode Leger bleef verbeten weerstand bieden, ook toen het was teruggedrongen in een kleine enclave op de westelijke Wolga-oever.

Aanval op aanval.
In november had het Zesde Leger zes grote aanvallen op het garnizoen van Stalingrad losgelaten, dat zich intussen had moeten terugtrekken langs acht kilometer rivieroever rond de staalfabriek Krasni Oktjabr en de wapenfabriek Barrikady. Na het doorstaan van een paar weken in de hel van Stalingrad, schreef een overlevende in zijn dagboek:


'Als de nacht valt, een van die zengende, jankende, bloedige nachten, springen de honden in de Wolga en zwemmen wanhopig om de andere oever te bereiken. Dieren ontvluchten deze hel; de hardste stenen kunnen het niet lang meer verdragen. Alleen mannen houden het vol.'

Zjoekovs bedoelingen werden duidelijk op 19 november. In de vroege ochtend barstte een massaal salvo van tweeduizend kanonnen en Katyusha raketwerpers los in het noorden. Iedereen die het hoorde, besefte dat een nieuwe fase van de slag op het punt stond om aan te breken. Later die ochtend werd een tweede bombardement ontketend, ditmaal in het zuiden. Ineens werden de stafofficieren van het Zesde Leger zich bewust van de zwakte van hun flanken. Ze werden bemand door Roemeense troepen die niet zo gebrand waren op de vernietiging van de Sovjet-Unie als de Duitsers. Ze waren ook minder goed uitgerust; het grootste deel van hun bewapening bestond uit twee jaar eerder buitgemaakt Frans materiaal.
Drie dagen later wisten de stafofficieren dat ze zich terecht zorgen hadden gemaakt. Over een front van 80 kilometer in het noorden en 50 kilometer in het zuiden sloegen Zjoekovs stoottroepen het Duitse front aan flarden. Generaal von Paulus zat met een kwart miljoen manschappen van het Zesde Leger in de val. De belegeraars waren de belegerden geworden. Aanvankelijk vond men het in Berlijn en ook in Stalingrad een goed idee om een groot leger achter de vijandelijke linies te hebben. Het bevoorradingsprobleem zou spoedig opgelost worden, dacht men. Intussen had het Rode Leger voor het in stand houden van de omsingeling honderdduizenden manschappen en duizenden tanks nodig, die dus niet elders konden worden ingezet.


Tijdens de barre wintermaanden duurde de felle slag om de stad onverminderd voort. Om ieder geruïneerd huizenblok en fabriek werd bloedig strijd geleverd.

Veldmaarschalk Erich von Manstein, wiens Elfde Leger was opgenomen in de nieuw gevormde Legergroep Don, kreeg de taak om het probleem op te lossen, dat was ontstaan door het tegenoffensief van Zjoekov. Aanvankelijk meende von Manstein dat hij Zjoekov naar het westen, weg van Stalingrad moest lokken. Zo zou hij de druk op het Zesde Leger verlichten, zodat von Paulus een uitbraak kon organiseren en contact kon maken met het Vierde Tankleger van generaal Hermann Hoth in het zuiden.

Ontzettingaanval mislukt.
Von Manstein opende op 21 december de aanval met Operatie Wintergewitter (Winterstorm). De aanval vanaf de rivier de Don bij Kotelnikov werd echter aan de rivier de Misjkova door het Tweede Garde leger geblokkeerd, en von Paulus en diens generaals maakten weinig aanstalten om uit te breken.
Op 25 december, eerste Kerstdag voor de Duitsers maar niet voor de Russen, viel Zjoekov opnieuw aan. Hij dreef Hoths leger terug tot voorbij het punt waar hij was begonnen bij Kotelnikov. In het noorden werden de Duitse troepen teruggeslagen tot achter de rivieren de Sjir en de Aksay. Binnen een paar dagen was de afstand tussen beide Duitse fronten zo groot geworden dat von Paulus niet meer over land bevoorraad kon worden.
Omdat het weer verslechterde, werd Luftwaffe-generaal Wolfram von Richthofen steeds pessimistischer over de mogelijkheid om luchtsteun te verlenen. Von Paulus en diens leger verkeerden steeds duidelijker in gevaar, en het werd steeds duidelijker dat Stalingrad niet in Duitse handen was zoals de propagandamachine in Berlijn de wereld deed geloven.
Toen 1943 aanbrak begon het Zesde Leger wanhopig met de bouw van sterke fortificaties rond een gebied van ongeveer 50 kilometer van oost naar west en 30 kilometer van noord naar zuid. Het gebied was omringd door tien sovjetlegers. Enkele eenheden bewaakten de achterhoede om eventuele Duitse ontzettingstroepen op te vangen, maar het grootste deel van de enorme Russische legermacht concentreerde zich op de Duitse enclave.


Een sovjet-soldaat zwaait met de Russische vlag om de overwinning om Stalingrad te vieren, 2 februari 1943.

Op 8 januari stuurde generaal Rokossovski, die de taak had gekregen het Zesde Leger te elimineren, een capitulatievoorstel van de Duitsers. Toen dit werd verworpen, begon de laatste fase van de Slag om Stalingrad. Hij ontketende een bombardement met duizenden kanonnen en mortieren, ondersteund door bommenwerpers en grondaanvalsvliegtuigen van het Zestiende Sovjet Luchtleger.
Op 17 januari was het in Duitse handen zijnde gebied gehalveerd. Op de 21e werd het laatste Duitse vliegveld te Gumrak veroverd en werd de strijd weer uitgevochten in de betonnen bunkers van Stalingrad, maar ditmaal waren de rollen omgedraaid. Het Zesde Leger had meer dan 160.000 man verloren, waarvan meer dan de helft door ondervoeding en kou.
De slotfase begon in februari, op 31 januari werd het warenhuis in het centrum van Stalingrad, waar von Paulus zijn hoofdkwartier had, ingenomen. Von Paulus capituleerde, ondanks het feit dat Hitler hem twee dagen eerder tot veldmaarschalk had bevorderd. In de Duitse geschiedenis had een veldmaarschalk zich nog nooit overgegeven, zo redeneerde Hitler. Op 2 februari legde het restant van zijn leger de wapens neer.

Dood van het Zesde Leger.
Meer dan de helft van de 300.000 man die in Stalingrad waren omsingeld, was dood ten tijde van de capitulatie. Een paar gelukkigen - zo'n 35.000 - hadden door de lucht weten te ontsnappen, maar de 90.000 overlevenden wachtte een helse voettocht naar Siberië.
Duizenden kwamen onderweg om ten gevolge van kou en ondervoeding. De rest werd veroordeeld tot een langzame dood in de mijnen en werkkampen. Veel van de in 1945 nog levende krijgsgevangenen werden nooit vrijgelaten. Uiteindelijk keerden slechts 5000 overlevenden van het gedoemde leger terug naar Duitsland.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: Stalingrad, dood van een leger.

Berichtdoor Tandorini » 12 mei 2013, 06:24

Meer lezen:

NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: Stalingrad, dood van een leger.

Berichtdoor Wolfram » 12 mei 2013, 10:29

Bij Volgograd, het vroegere Stalingrad rusten Duitse en Russische soldaten gezamelijk in de aarde. Hier een interessante draad, naar mijn mening althans, over de militraire begraafplaats rossoschka, waar Duitse en Russische soldaten gezamelijk rusten.
Draad is wél in het Duits, maar de moeite waard om het te lezen:
Der Soldatenfriedhof von rossoschka
http://www.propatriaforum.org/der-solda ... t2246.html

Het geeft hoop voor de toekomst wanneer oude vijanden van weleer nu elkander de hand kunnen rijken en hun oude vijanden een waardig graf gunnen.
Wolfram
Korporaal-chef
Korporaal-chef
 
Berichten: 44
Geregistreerd: 11 apr 2013, 10:59
Woonplaats: Nederland


Keer terug naar 1940-1945.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron