Historiek van het 6e Liniebataljon.

Alles over het Belgische leger.

Moderators: Messalina, Tandorini

Historiek van het 6e Liniebataljon.

Berichtdoor Tandorini » 22 mei 2010, 08:49

Vóór 1830.
In naam der geallieerden die in België de legers van Napoleon op de hielen zaten, besloot de Hertog van Saksen - Weimar in 1814 tot de oprichting van een Belgisch Legioen dat bestond uit vier infanterieregimenten, twee cavalerieregimenten en een artilleriekorps.

Het regiment van Vlaanderen of Infanterieregiment nummer 2, was ingedeeld bij het Belgische Legioen. In maart 1814 werd het Belgisch Linie, dat deel uitmaakte van het Hollands-Belgisch Leger, Infanteriebataljon nummer 7. De maand nadien werd het ingedeeld in de Brigade Van Bylandt. Het had toen een getalsterkte van 701 man.

De soldaten van het Infanteriebataljon nummer 7, allen van Belgische afkomst, werden in 1814 merendeels gerecruteerd uit de oudgedienden van Napoleon's Frans Leger. De meeste officieren hadden deelgenomen aan de oorlogen van het Keizerrijk, sommigen behoorden zelfs tot de Keizerlijke Garde en waren gedecoreerd met het Ere-legioen.

Op 15 juni 1815 rukte het Franse leger op naar Charleroi. De brigade Van Bylandt die te Nijvel gekantonneerd was, werd in allerhaast naar Quatre-Bras gezonden, om er de strijd aan te binden met de Franse troepen. Het Infanteriebataljon nummer 7 had men te Nijvel gelaten, doch in de morgen van 16 juni werd het eveneens opgeroepen om zich naar het bos van Boussu te begeven, waar de andere bataljons van de Brigade een hevig gevecht leverden. Na een bloedige strijd heroverde het Infanteriebataljon nummer 7 gans het bos van Boussu op de Fransen.

Op 18 juni 1815 was het Infanteriebataljon nummer 7 opgesteld in de eerste lijn voor de Slag bij Waterloo.
Gedurende anderhalf uur stond het bloot aan een moorddadige actie van tachtig vuurmonden. Nadat het eerst door een overmacht van de vijand teruggeslagen werd, richtte het een moorddadig vuur op de Franse troepen,sloeg hen terug, achtervolgde hen en verplichtte hen hun eerste stellingen terug te bezetten.

Het in de veldslagen bij Quatre-Bras en Waterloo behaalde succes, kostte het bataljon 241 doden en 282 gekwetsten en vermisten. De hoofdbevelhebber kende 27 Erekruisen toe aan zijn manschappen.

Op 8 oktober 1815 werden, ingevolge een Koninklijk Besluit, "Infanterieafdelingen" gevormd. Het Infanteriebataljon nummer 7 maakte deel uit van de "6de Afdeling". Op 16 oktober besloot het Voorlopig Bewind de benaming "Afdeling" te vervangen door "Regiment".

De 6de Afdeling werd zo het Regiment van "Brugge" door de herkomst van zijn militairen. Het is vanaf 25 november 1830 dat het "Regiment van Brugge" voorgoed "6de Linieregiment" zou heten.

1830 tot 1914.
In 1831, tijdens de Tiendaagse Veldtocht, maakte het 6de Linieregiment, onder bevel van Kolonel Kenor,deel uit van het leger van Vlaanderen dat de noordelijke zeegrens van ons land bezette over een afstand van 25 mijl. De moeraskoorts en de overmatige inspanningen verminderden de getalsterkte der eenheden zodanig, dat er op 150 man soms maar 25 weerbare manschappen overbleven.

Op 5 augustus 1831 daagde een Hollands detachement op in de nabijheid van Westkapelle. De 2de Compagnie van het 3de Bataljon dat daar gekantonneerd lag, stelde zich onmiddellijk te weer en verjoeg het detachement. Omstreeks 6 uur 's avonds echter daagde de vijand op met verscheidene detachementen,gesteund door kanonneerboten, die dwars voor anker gingen in het Zwin, juist tegenover de post van Hazegras. Deze post was bezet door een compagnie van het 6de Linieregiment. Ons detachement zag zich genoodzaakt de post te ontruimen; het artilleriestuk werd in een gracht gekanteld om het niet in de handen van de vijand te laten vallen.

Een detachement van de 2de Compagnie van het 2de Bataljon van het regiment dat zich te Westkapelle bevond, snelde toe, viel de Hollanders aan en verjoeg ze met de bajonet. Het kanon werd uit de gracht getrokken, in stelling gebracht en op de Hollandse boten gericht.

Een van deze schepen werd in brand geschoten en onze mannen haalden er twee kanonnen uit.

Op 7 augustus 1831 viel de Hollandse divisie de post van Hazegras terug aan met 1500 man, zes artilleriestukken en drie kanonneerboten. Eén van deze boten ging dwars voor anker en opende het vuur op de post, maar liep daarbij zware schade op. Ons vuur joeg weldra de aanvalscolonne uiteen en een detachement, bestaande uit onderdelen van de 6de en 8ste Linieregimenten, deed een aanval met de bajonet en dreef de vijand terug.

Een tweede Hollandse colonne was opgerukt langs de steenweg van Westkapelle naar Hoeke. Het detachement van het 6de Linieregiment trok de vijand tegemoet, verplichtte hem tot een wanordelijke terugtocht en slaagde er bijna in het Hollandse dorp Sint-Anna te veroveren. Een derde Hollandse colonne viel de Zwarte Sluis aan, doch werd teruggedreven door de 150 man sterke verdedigingspost.

Op 11 augustus 1831 werd de post van Strobrugge bezet door 250 man, aangevallen door een afdeling van de Hollandse troepen, 2000 man sterk en gesteund door zes kanonnen. Rond 9 uur moesten onze troepen wijken, doch kolonel Kenor kwam hen ter hulp vanuit Watervliet met vijf compagnies en majoor Polis snelde toe vanuit Westkapelle. Om 2 uur 's namiddags hadden onze troepen al hun posten heroverd.

In oktober 1831 werd het 6de Linieregiment samengesteld uit vier oorlogsbataljons en een depot, hetzij een effectief van 125 officieren en 3800 troepen.

Op 6 januari 1832 ontving het 6de Linieregiment te Mechelen, uit de handen van Koning Leopold I, zijn vaandel.

Op 8 juni 1839 werd het 4de oorlogsbataljon van het 6de Linieregiment afgeschaft. Op 9 juli 1847 werd het regiment samengesteld uit vier bataljons (drie actieven één reserve) van zes compagnies (één grenadiers, één voltigeurs, vier fuseliers).

Op 31 augustus 1853 werd het 6de Linieregiment met een 5de Bataljon versterkt (reservebataljon).

Veldtocht in Mexico 1864 - 1867.
Acht officieren en negenendertig onderofficieren, korporaals en soldaten van het 6de Linieregiment maakten deel uit van het Belgische vrijwilligerskorps dat deelnam aan de veldtocht in Mexico.

Op 15 april 1868 werd het regiment heringericht in vijf bataljons (vier actieve, één reserve) van zes compagnies en één depot.
Vanaf het op oorlogsvoet brengen van het leger op 15 juli 1870, kantonneerde het 6de Linieregiment te Brussel en te Halle. Van hieruit werd het naar verschillende plaatsen gezonden tot het op 9 september naar Bergen (Mons) werd gezonden, waar het slechts moest tussenkomen om de Franse eenheden, die na hun nederlaag de grens overstaken, te ontwapenen.

Op 3 maart 1871 werd het leger terug op vredesvoet gebracht en het regiment onderging volgende wijzigingen:
29 januari: 4 bataljons, waarvan 3 actieve en 1 reserve.
20 juni: 5 bataljons, waarvan 3 actieve en 2 reserve.
24 november: 3 actieve,1 reserve en 2 vestingsbataljons.

Deelname van het 6de Linieregiment aan de ontwikkeling van de onafhankelijke Kongostaat vanaf 1881 tot 1908 en van Belgisch Kongo vanaf 1908 - 1914.
Van de eerste dagen tot in 1914 hebben drieëndertig officieren, achtentachtig onderofficieren en korporaals van de 6de Linieregiment zich aan dit grootse werk gewijd. Van het contingent door de 6de Linieregiment geleverd, zijn 30% der officieren en 16% der onderofficieren en korporaals op het slagveld gesneuveld of bezweken aan de opgelopen verwondingen of ziekten.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: Historiek van het 6e Liniebataljon.

Berichtdoor Tandorini » 22 mei 2010, 17:49

1914 tot 1918: de Eerste Wereldoorlog.
Bij de aanvang van de Veldtocht van 1914 was de samenstelling van het regiment als volgt:

    - 3 bataljons (I, II, III) van 4 compagnies van twee pelotons;
    - 3 vestingsbataljons (IV, V, VI) die een regiment moesten vormen, bestemd tot de verdediging van Antwerpen.

Het 6de Linieregiment was gekazerneerd in de gebouwen der forten 7-8 en 8-9. Vanaf 4 augustus was de geschiedenis van het 6de Linieregiment nauw verbonden met die van het 26ste Linieregiment (ontstaan uit splitsing van het 6de). Deze beide regimenten werden samengevoegd onder de benaming "6de Gemengde Brigade" onder bevel van Generaal Daufrasne de la Chevalerie. Deze eenheid maakte dan deel uit van de 2de Legerafdeling die aanvankelijk te Lier en omstreken samengetrokken werd, om nadien stelling te nemen ten oosten van Leuven.

Na verscheidene verplaatsingen trok de 2de Legerafdeling zich terug op 19 augustus om "s avonds te kantonneren te Bonheiden. Diezelfde dag werden door de 6de Gemende Brigade nog twee gevechten geleverd bij Aarschot en Werchter.

Op 26 augustus werd slag geleverd met het doel de brug over het kanaal bij Over-de-Vaart te bereiken, doch de vijandelijke weerstand belette dit.

Op 9 september 1914 werd Wezemaal ingenomen.

Op 10 september bij dageraad verliet de 6de Brigade het dorp Wezemaal te 7.15 uur in twee colonnes. Het 6de Linie rukte op naar Putkapel en verjoeg er de Duitse voorhoede. De 6de Brigade werd daarna door een veel talrijkere troepenmacht aangevallen en moest wijken.

Op 12 september werd een nieuwe aanval ondernomen op Putkapel; alhoewel onder vuur genomen, ontplooide het detachement van de 6de Brigade zich en overrompelde de vijand die wanordelijk week. Het lukte hun echter niet de zuidkant van het dorp te bereiken.

Op 28 september, bij het begin van de belegering van Antwerpen, bezette het 6de Linie het gebied tussen het Fort van Sint-Kathelijne-Waver en de schans van Dorpveld. Om 12.15 uur begon het bombardement op het Fort van Sint-Kathelijne-Waver. Gedurende drie dagen zou dit bombardement aanhouden. Op 1 oktober diende het Fort ontruimd te worden. De 6de Brigade werd naar Lier gestuurd, waar zij verzamelde om te Hove te gaan kantonneren. Gedurende de 3de en de 4de oktober bleef de 6de Gemengde Brigade in reserve.

Op 6 oktober werd de 6de Linie tussen Pullaar en Hulst opgesteld. Een aanval van de vijand werd nog voor dageraad afgeslagen. 's Avonds sloeg het 6de Linie zijn bivak op bij Tafelhoek.

Op 8 oktober begon de beslissende slag om Antwerpen. De 6de Brigade trok zich terug te 18.30 uur en stak de Schelde over. Op 9 oktober werd er verder getrokken tot Moerkerke en Zelzate. Op 12 oktober werd de 6de Brigade per spoor van Eeklo naar Veurne overgebracht, en alvorens het IJzerfront te bezetten werd het 26ste Linieregiment afgeschaft en zijn effectief ingedeeld bij de eenheden van het 6de Linieregiment.

De slag aan de IJzer.
Het 6de Linie stelde zich op langs de linkeroever van de IJzer,vanaf de zee te Nieuwpoort-Bad tot aan de zuidkant van Nieuwpoort-Stad. Van 16 tot 20 oktober 1914 bood het hardnekkig weerstand aan de Duitse aanvallen. Op 23 oktober werd het regiment afgelost en naar Wulpen gezonden om er te kantonneren.

Op 29 oktober bombardeerden de Duitsers Ramskapelle zo hevig dat het 5de Linie onder deze verwoede slagen moest wijken. De vijand slaagde erin Ramskapelle te bezetten. Op 31 oktober, bij dageraad, werd een tegenaanval ingezet.
Met bewonderingswaardige geestdrift stormden de troepen voorwaarts met de bajonet op het geweer, het dodende schroot van de Duitse Mitrailleuses tegemoet. Om 7 uur was het dorp veroverd. De dappere soldaten zetten de aanval voort, zuiverden gans het dorp en bereikten de spoorbaan. Het regiment betreurde volgende verliezen:
    - 3 officieren, 28 onderofficieren, korporaals en soldaten gedood; 5 officieren, 168 onderofficieren, korporaals en soldaten gewond.

De Divisiebevelhebber maakte volgend dagorder bekend:


"Ik bied, heel in het bijzonder, mijn warmste gelukwensen aan het 6de Linieregiment, dat van de eerste uren van de 31ste oktober, aan de tegenaanval op Ramskapelle deelnam, na gedurende de dag van 30 oktober en heel de nacht van 30 op 31 met de grootste krachtdadigheid te hebben gestreden".


De stabilisatieoorlog.
Gedurende de ganse stabilisatieoorlog bezette het 6de Linie verschillende sectoren van het front:

    - Sectoren van Nieuwpoort en Ramskapelle (van 1 november tot 24 december 1914).
    De stad Nieuwpoort werd dagelijks bestookt door een stortvloed van granaten. Op 16 december steunde het 6de Linie een aanval van de Franse troepen op Lombardzijde. Nadien werd het 6de Linie van dit deel van het front weggetrokken.
    Op 24 december mocht het te De Panne een welverdiende rust gaan genieten.

    - Sector van Lo (10 januari 1915 tot 19 januari 1916).
    Tijdens de bezetting van deze sector werd in de nacht van 10 op 11 juni een overval op een Duits blokhuis uitgevoerd. De Duitse verschansing werd vernield en het materieel, dat werd aangetroffen, meegenomen naar de eigen linie.

    - Sector van Steenstrate (1 maart 1916 tot 16 januari 1917).

    - Sector van Diksmuide (22 februari 1917 tot 8 november 1917).
    Aanval op de "Minoterie" (nacht van 26 op 27 oktober 1917). Deze aanval werd geleid door elementen van het 6de en 16de Linie. Een tweede aanval op de "Minoterie" werd ondernomen op 4 november 1917. Verder werd nog slag geleverd in de sector van Ramskapelle gedurende de perioden van 19 december 1917 tot 19 mei 1918 en van 6 september 1917 tot 6 oktober 1918.
    Verliezen: Tijdens hety verblijf aan de IJzer waren de verliezen van het bataljon: 12 officieren, 218 onderofficieren, korporaals en soldaten gedood; 33 officieren,787 onderofficieren, korporaals en soldaten gewond; 2 officieren, 43 onderofficieren, korporaals en soldaten vermist.

Het bevrijdingsoffensief.
Sector van Diksmuide (6 tot 10 oktober 1918).
Tijdens de voorbereiding voor het bevrijdingsoffensief bezette het 6de Linieregiment deze sector. Op 14 oktober, na een geweldig spervuur, rukte het 6de Linieregiment ten aanval tegen de "Flandern Stellung". Gedurende het oprukken naar de Leie op 17 oktober werd de slag bij Oostrozebeke geleverd. Om 18 uur was het dorp bevrijd. Deze prachtige overwinning opende voor de divisie de weg naar de Leie, die op 19 oktober bereikt werd.

Op 18 oktober werd het 6de Linieregiment afgelost, maar op 29 oktober hernam het zijn gevechtsposten aan de boorden van de Leie. Op 1 november loste het regiment het 4de Linie af in de sector van Ronsele.
Tijdens de roemvolle verrichtingen trokken onze infanteristen het kanaal over en achtervolgden de vijand tot bij de vaart Gent-Terneuzen.
Op 5 november werd het 6de Linieregiment afgelost door het 5de Jagers te voet en moest niet meer tussenkomen tot op 11 november, dag der Wapenstilstand. Gedurende het bevrijdingsoffensief sneuvelden bij het regiment 5 officieren en 44 onderofficieren, korporaals en soldaten; 8 officieren, korporaals en soldaten werden gekwetst; 1 officier en 73 onderofficieren, korporaals en soldaten werden vermist.

1918 tot 1940.
Van 1 december 1919 tot 19 oktober 1920 nam het regiment deel aan de bezetting van het Rijnland en hield garnizoen te Monschau, Erkelenz en Geilenkirchen. Van 8 december 1923 tot 24 maart 1924 maakte het 6de Linie deel uit van de marsgroep die het Roergebied in Duitsland moest bezetten. Daarna keerde het in Antwerpen terug en was gekazerneerd in de gebouwen van de forten 7-8 en 8-10 van de oude vesting.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: Historiek van het 6e Liniebataljon.

Berichtdoor Tandorini » 22 mei 2010, 20:19

1940 tot 1945: de Tweede Wereldoorlog.
In 1939, op het ogenblik der mobilisatie maakte het 6de Linieregiment en het 28ste Linieregiment, ontstaan uit het 6de Linieregiment, deel uit van de 2de Infanteriedivisie. Het 36ste Linieregiment, dat ook uit het 6de Linie ontstond, maakte deel uit van de 14de Infanteriedivisie.

Op 10 mei nam het 6de Linieregiment deel, onder bevel van kolonel-stafbrevethouder Godeau, aan de verdediging van de vesting Luik waar het de westondersector van hey Ourthe-Maas in de landstreek bezuiden Seraing bezette.
Tijdens de nacht van 10 op 11 mei werd het regiment min het eerste bataljon, naar de Maas gebracht en westwaarts vervoerd. Op de 12de vonden wij het op de stelling Konings-Hooikt-Waver waar het de noorderondersector van de 2de Infanteriedivisie in de omgeving van Rijmenam-Keerbergen bezette. Het derde bataljon van het 28ste werd bij het 6de Linie gevoegd. Ondertussen had het eerste bataljon van het 6de zulke verliezen opgelopen dat men verplicht was deze eenheid te ontbinden.

Op 16 mei 's avonds, trok het regiment zich terug achter het kanaal van Willebroek en kantonneerde 's anderendaags te Nieuwenrode. Op 18 mei, na een nieuwe aftocht legerde het in de streek van Schoonaarde. Op 19 mei, in het Gentse bruggehoofd, vatte het stelling in de zuiderondersector van de 2de Infanteriedivisie, rechts van het 5de Linie. Op 20 mei was er contact en de voorposten werden herhaaldelijk aangevallen. Op 21 mei bestormde de vijand Gijzenzele en de Betsberg; hij werd verdreven alhoewel zijn aandrang vooral te Gijzenzele doortastend was.

Op 22 mei werd de aftocht ingezet in de richting van het afleidingskanaal van de Leie waar het regiment aanvankelijk in 3de echelon opgesteld werd. Op 26 mei werd het regiment door het 28ste Linieregiment in de zuiderondersector van de 2de Infanteriedivisie in de landstreek bewesten Merendree afgelost. Op 27 mei,'s avonds, nieuw terugtochtsbevel. Het regiment werd door de capitulatie verrast tussen Ruddervoorde en Wingene.
Volgens een eerste raming bedroeg het aantal doden 2 officieren en 62 onderofficieren en soldaten.

Na 1945.
In januari 1945, na de bevrijding van het grondgebied, werden marseenheden gevormd met oorlogsvrijwilligers en miliciens uit op te roepen klassen. De 3de Infanteriebrigade werd gevormd in maart 1945.

Een jaar nadien werd het tweede bataljon van deze brigade aangeduid om de tradities, het uniform en het vaandel van de 6de Linie te hernemen. Het huidige 6de Liniebataljon,vooreerst ingedeeld bij de Binnenlandse strijdkrachten, maakt sinds 1 augustus 1961 deel uit van de Interventie"macht, als pantserbataljon, zonder echter zijn garnizoenstad Antwerpen te verlaten.

Op 1 november 1969, na gedurende acht jaren deel te hebben uitgemaakt van de Interventiemacht - het 1(BE)korps - werd het 6de Liniebataljon terug onder bevel geplaatst van de Binnenlandse Verdedigingsstrijdkrachten, waar het hervormd werd tot Licht Infanteriebataljon met als hoofdopdracht de bescherming en de verdediging van het nationaal grondgebied.

Peterschap van de stad Antwerpen.
Op vrijdag 17 november 1961 aanvaardde de stad Antwerpen het peterschap over het 6de Liniebataljon, eenheid met een groot verleden dat reeds zovele jaren Antwerpen als garnizoenstad had en steeds de meest vriendschappelijke betrekkingen onderhield met de bevolking van deze stad.

Affiliatie 16ième groupe de chasseurs mécanisés en 6de Liniebataljon.
Op 5 mei 1964 vond de affiliatie tussen het 6de Liniebataljon en de "16 Groupe de Chasseurs portés" plaats in de kazerne van de Luchtbal.

Deze Franse eenheid die in garnizoen lag te Saarburg in West-Duitsland streed aan onze zijde in de Slag van Ramskapelle op 31 oktober 1914.

Beide eenheden sturen sinds de affiliatie ieder jaar een afvaardiging naar elkanders feesten. Tevens had er een uitwisseling plaats van de traditiekledij.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18

Re: Historiek van het 6e Liniebataljon.

Berichtdoor Tandorini » 23 mei 2010, 09:32

Het wapenschild van het 6de Liniebataljon.

"Met de glimlach vurig in 't vuur"

Sinds de oprichting van het 6de Linie, is deze eenheid steeds nauw verbonden geweest met de stad Antwerpen. Na de oorlog 1914-1918 werd Antwerpen de vaste verblijfplaats voor het regiment; bij Besluit van Zijne Majesteit Koning Albert I, werd zelfs aan de vier kazernes, welke te Antwerpen door het 6de Linieregiment bezet werden, de namen toegekend van gesneuvelde helden uit deze eenheid; en door het jarenlange verblijf in de stad Antwerpen ontstaat tenslotte het kenteken van het 6de Linie.

BRABO, zinnebeeld van de stad, op een achtergrond in de kleuren van Antwerpen (wit en rood) waardoor de Schelde vloeit.

Historiek van het Bataljonsvaandel.
Op 3 januari 1832 overhandigde Z.M. Koning Leopold I op de markt te Mechelen, het vaandel van het 6de Linieregiment aan Kolonel E. Polis (Korpscommandant van 15 oktober 1831 tot 13 februari 1838).
Dit vaandel vergezelde het regiment in de veldtochten 1914-1918 en 1940.

In de nacht van 27 op 28 mei 1940 werd het eerst toevertrouwd aan de Commandopost van de 2de Infanteriedivisie en daarna op 28 mei 's morgens, overgebracht naar het Hoofdkwartier van het VIde Legerkorps. Daarna werd het vaandel aan het Groot Hoofdkwartier afgeleverd, waar kapitein-commandant SBH F. Briat het doek verbrandde. De stok en de leeuw werden niet ver van daar begraven in het zusterschooltje te Aartrijke.

Het 2de Bataljon van de 3de Infanteriebrigade kreeg op 8 maart 1946 de naam "6de Liniebataljon" en erfde de traditie van het 6de Linieregiment.

Bij Besluit van de Regent nr. 2138 van 11 april 1946 werd een nieuw vaandel vervaardigd. De Minister van Landsverdediging, Luitenant-kolonel SBH de Frateur, overhandigde het op 4 mei 1946 op het Poelaertplein te Brussel aan Majoor Van de Capellen. Het 6de Liniebataljon staat als actieve eenheid in voor de bewaring van het embleem.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar:De Siciliaanse vlag,oorspronkelijk uit 1282,de triskelion (trinacria) in het midden,is van oorsprong een oud Keltisch zonnesymbool.


Avatar gebruiker
Tandorini
Generaal
Generaal
 
Berichten: 2759
Geregistreerd: 30 mei 2008, 23:18


Keer terug naar Het Belgische leger.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron